Ἡ κατάληψη τοῦ Σεβεροντονέτσκ ἐπίκειται, καθὼς καὶ οἱ Οὐκρανοὶ ἀναγνωρίζουν, ὅτι οἱ ρωσικὲς δυνάμεις ἔχουν εἰσβάλει στὴν βιομηχανική του ζώνη καὶ στὸ χημικὸ ἐργοστάσιο Ἀζότ, ἀπ’ τὸ ὁποῖο ἀποχωροῦν οἱ ἄμαχοι· ἔτσι κλείνει ὁ πρῶτος κύκλος τοῦ πολέμου, καθὼς καὶ τυπικὰ οἱ Ρῶσοι ἐλέγχουν πλέον τὸ Ντόνμπας, στὸ ὁποῖο οἱ τοπικὲς κυβερνήσεις χρησιμοποιοῦν τὸ ροῦβλι ὡς νόμισμά τους, ἐκδίδουν ρωσικὰ διαβατήρια καὶ διδάξουν ρωσικὰ στὰ σχολεῖα. Τὸ ἑπόμενο βῆμα, ἂν δὲν συναφθεῖ ἐκεχειρία, εἶναι ἡ κατάληψη Ὀδησσοῦ καὶ Χαρκόβου, ἀλλὰ μὲ τὴν Ρωσία κυρίαρχη, ἐνῶ φέρεται, ὅτι πολλοὶ στὴν Οὐκρανία μέμφονται τὸν πρόεδρό τους, ἐπειδὴ δὲν δέχθηκε τὴν συμφωνία ποὺ τοῦ εἶχαν προτείνει οἱ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, Ὄλαφ Σὸλτζ καὶ Μάριο Ντράγκι τὴν παρελθοῦσα ἑβδομάδα. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι εἶναι πλήρης ἡ ἐξάρτησή του ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανούς, ὥστε ἀποτολμῆσαι κάτι διαφορετικὸ ὁ ἴδιος. Ἔτσι ἀκολουθεῖ κανονικὰ τὴν μοῖρα του…