Τὶς κρισιμότερες ἡμέρες συνοχῆς της στὴν ἱστορία της διέρχεται ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, μετὰ τὶς φυγόκεντρες τάσεις ἐξ αἰτίας τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου καὶ τῆς ἐνεργειακῆς κρίσεως· οἱ πρῶτες ἀντιδράσεις, μετὰ τὴν ρωσικὴ εἰσβολή, ἦταν ἡ συσπείρωση στὴν ἀτλαντικὴ ἀσπίδα, μὲ ταυτόχρονη πλύση ἐγκεφάλου τοῦ δουλικοῦ της τύπου. Ἀλλὰ ἄρχισαν κι οἱ οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις, δυσμενέστατες στὴν γηραιὰ ἤπειρο, ἀνάλαφρες πρὸς τὸ παρὸν στὴν Ἀμερική, καθὼς ἡγέτες τῆς τελευταίας θύμισαν τὴν πρώτη μεταπολεμικὴ περίοδο τοῦ ψυχροῦ πολέμου· αὐτὲς ὅμως ἐκτονωθηκαν, ἐπειδὴ οἱ Εὐρωπαῖοι βλέπουν, ὅτι ἔρχεται ὁ χειρότερος χειμώνας μετὰ τὸ πόλεμο, τὸν ὁποῖο οἱ σημερινοὶ γνωρίζουν ἀπ’ τὴν ἱστορία. Ὡς ἀντίδραση παρουσιάζεται ἡ ἀνάγκη ἐνισχύσεως τῆς κοινοτικῆς συνοχῆς τους, σὲ ἰσχυρὸ βαθμὸ μάλιστα· χαρακτηριστικά, πρόσφατη δημοσκόπηση καταγράφει, ὅτι 72% τῶν Εὐρωπαίων ἐπιλέγουν τὴν εὐρωπαϊκὴ ἑνότητα, ἔναντι σὲ 60% τῆς νατοϊκῆς συσφίγξεως. Τὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο καλεῖται ἀξιολογῆσαι αὐτά…