Στὴν ὀργάνωση τῆς πολεμικῆς οἰκονομίας τῶν χωρῶν του ἀπέβλεπε τὸ ΝΑΤΟ, μὲ μεθόδευση τὴν σύγκρουση μὲ τὴν Ρωσία, ἐξ ἀφορμῆς τῆς Οὐκρανίας· οἱ ἐξελίξεις τὸ ἐπιβεβαιώνουν, ὅπως συμπεραίνουν ἔγκυροι ἀναλυτές, ἐκτὸς παντοδυνάμου ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς. Ἡ ἔνταξη τοῦ Κιέβου στὴν συμμαχία, ἄφηνε δύο μόνο διαδρόμους στὴν Μόσχα, ἢ ἀποδεχόταν τὸ γεγονός, ὁπότε ἀκολουθοῦσε, μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια καὶ ἡ δική της ὑποταγή, μαζὶ μὲ τὸ τέλος της ὡς παγκοσμίου δυνάμεως, ἢ ἀντιδροῦσε μὲ εἰσβολή, ὁπότε οἱ Ἀμερικανοὶ ἐξασφάλιζαν τὴν συνοχὴ τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τὸν ἀπόλυτο ἐγκλωβισμὸ τῶν Εὐρωπαίων στὴν ἀσπίδα τους, μαζὶ μὲ σοβαρὸ τραυματισμὸ τῆς ἀνταγωνιστικότητος τῆς βαρειᾶς βιομηχανίας της, ὑπὲρ τῆς ἀμερικανικῆς πίστευαν, λόγῳ τοῦ ἐνεργειακοῦ. Οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν ἀντέδρασαν ἀρχικά, καθὼς παρέμειναν πιστοὶ στὸν μονοπολικὸ κόσμο, στὸν φιλελευθερισμό τους καὶ στὸν ἀριστερισμό τους. Ἀλλὰ τώρα ἀντιδροῦν, οἱ λαοὶ πρῶτοι κι ἀκολουθοῦν πολλὲς ἀπ’ τὶς ἡγεσίες τους.