Ἡ αἰσιοδοξία γιὰ τὴν ἀνάπτυξη ἐνισχύεται, καθὼς νεώτερες ἐκτιμήσεις ἐγκύρων κύκλων προβλέπουν ἄνοδό της στὸ 6% τουλάχιστον, ἐπειδὴ παρατείνεται τὸ τουριστικὸ ἔτος, ἐνῶ παρουσιάζεται ἰσχυρὸ ρεῦμα Γερμανῶν καὶ Βορειοευρωπαίων συνταξιούχων, ποὺ ἀναζητοῦν καταλύματα στὰ νησιὰ γιὰ τὸν χειμῶνα· ταυτοχρόνως, ἡ εἰσροὴ ἀμέσων ξένων ἐπενδύσεων πολλαπλασιάζεται, μαζὶ μὲ τὶς ψηφιακές, προσφέροντας νέες δυνατότητες στὴν χώρα. «Τί εἶναι ὁ κάβουρας, τί εἶναι τὸ ζουμί του;» Ρωτάει ἡ λαϊκὴ παροιμία, κι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία δὲν χρειάζεται περισσότερη βοήθεια γιὰ τὴν ἐκτίναξή της· φυσικά, τὸ πρόβλημα εἶναι, τὸ πῶς θὰ περάσει ὁ χειμῶνας καὶ πῶς θὰ ζεσταθεῖ ὁ κόσμος, στὴν πρωτεύουσα καὶ στὶς μεγάλες πόλεις; Φυσικὸ ἀέριο καὶ πετρέλαιο δύσκολο πολὺ θὰ ὑποχωρήσουν, παρὰ μόνο ἐλάχιστα κι αὐτὸ ὑπὸ εἰδικὲς συνθῆκες, ἐνῶ ἡ κοινοτικὴ βοήθεια δὲν προβλέπεται ἀρκετή· ἔτσι, τὸ κύριο βάρος θὰ τὸ σηκώσει τὸ δημόσιο ταμεῖο, ὅσο ἀντέχει ὅμως…