Ἡ ἐναρκτήρια ὁμιλία τοῦ Ξὶ Τζιπὶνγκ, στὸ 20ο συνέδριο τοῦ Κινεζικοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἔθεσε τὶς βάσεις γιὰ τὴν πορεία τῆς μεγάλης χώρας στὶς ἑπόμενες δεκαετίες καὶ τὴν ἀνάδειξή της σὲ πρώτη οἰκονομικὴ καὶ τεχνολογικὴ δύναμη παγκοσμίως· ἄλλωστε, μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν ἐργασιῶν του προβλέπεται, ὅτι θὰ ἐκλεγεῖ πρόεδρος τοῦ κόμματος, γιὰ τρίτη πενταετία, γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὴν καθιέρωση τῆς ἀνανεώσεως μόνο δεύτερη φορὰ πρὸ τριακονταετίας. Γίνεται, ἔτσι, ὁ ἰσχυρότερος ἡγέτης τῆς Κίνας, μετὰ τοὺς Μάο Τσετοὺνγκ καὶ Τσὲνγκ Χσιαοπίνγκ, ὁ ὁποῖος ἔκανε καὶ τὸ μεγάλο ἄνοιγμα τῆς κινεζικῆς οἰκονομίας στὴν ἐλεύθερη ἀγορά· στὴν πράξη τὸ Πεκῖνο ἐγκαινιάζει καὶ ἐπισήμως τὴν οἰκονομικὴ καὶ τεχνολογικὴ σύγκρουσή του μὲ τὴν Οὐάσιγκτον, καθὼς αἰσθάνεται, ὅτι ἔχει μαζί του τὶς ἀναδυόμενες χῶρες, πέραν τοῦ κοινοῦ μετώπου μὲ τὴν Ρωσία, ὅπως φάνηκε καὶ στὸν οὐκρανικὸ πόλεμο, μὲ σαφεῖς τὶς προεκτάσεις του.