Ἡ διαδοχὴ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέα τοῦ ΝΑΤΟ ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ἀπὸ καιρό, ἀλλὰ ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος τὴν ἔχει καθυστερήσει· ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν πρότεινε προχθὲς τὸν Μάριο Ντράγκι, ὡς διάδοχό του, ἀλλὰ δὲν εἶναι βέβαιο, ὅτι θὰ ἀποδεχθοῦν τὸν διορισμό του οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ οἱ Ἄγγλοι, καθὼς ἔδειξαν, ὅτι προτιμοῦν τὸν Μπόρις Τζόνσον γιὰ τὴν θέση αὐτή. Ἄλλωστε, στὰ 73 χρόνια ἱστορίας τῆς ἀτλαντικῆς συμμαχίας, μόνο ἕνας Ἱσπανὸς δεδηλωμένος ἀτλαντιστὴς κατέλαβε τὴν προνομιακὴ θέση τῆς συμμαχίας· στὶς μέρες μας, μὲ τὴν σύγκρουση μὲ τὴν Ρωσία καὶ τοὺς Ἀναδυομένους στὴν ἀποκορύφωση, δὲν θεωρεῖται οὐδόλως εὔκολη παρόμοια ἀπόφαση. Εὐρωπαῖος θὰ εἶναι, ἀλλὰ μᾶλλον ἀγγλοσαξωνικῆς νοοτροπίας καὶ πολιτικῆς ὠσμώσεώς του.