Ἡ παραίτηση τῆς Λὶζ Τρὰς ἔγινε τελικὰ χθὲς τὸ μεσημέρι, 45 μέρες μετὰ τὴν ἀνάληψη τῆς πρωθυπουργίας· ἡ κοινὴ γνώμη ἀνακουφίσθηκε ἀρκετὰ καὶ στὸ Σίτυ παρουσιάσθηκαν ἤπιες ἀντιδράσεις. Μοναδικό της ἔργο ἔμεινε ἡ ταφὴ τῆς βασιλίσσης καὶ ἡ βραχυβιώτερη πρωθυπουργὸς στὴν βρεταννικὴ ἱστορία· ἤδη ἀνακοινώθηκε, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τοῦ διαδόχου της θὰ ἐπιταχυνθεῖ, ὥστε νὰ ὁλοκλήρωθεῖ τὴν ἐρχόμενη ἑβδομάδα, καθὼς κρίνεται, ὅτι δὲν ἀντέχει ἡ χώρα ἄλλο δρίμηνο μεταβατικῆς περιόδου, ὅπως τὸ Θέρος, μὲ τὸν προκάτοχό της. Ἡ ὕφεση γιὰ τὸ 2023 θεωρεῖται δεδομένη γιὰ τὶς δυτικὲς χῶρες, μὲ ἐξαίρεση τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Πορτογαλία, ἀλλὰ τὸ ζητούμενο εἶναι τὸ βάθος της, καθὼς ὁ πληθωρισμὸς δὲν ἀνακόπτει τὴν συνεχῆ του ἐκτίναξη, ὅσο παρατείνεται ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος. Ταυτοχρόνως, ἡ δυστοκία τῆς ἀμερικανικῆς κυβερνήσεως καὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἐπιτείνουν τὴν ἀβεβαιότητα τῶν ἀγορῶν καὶ τὴν κρίση.