Οἱ ἐξελίξεις στὴν Οὐκρανία παρουσιάζονται ὑπὸ τὴν μορφὴ ἀναστρόφων κινήσεων· ὁ Φρὰνκ Βάλτερ Σταϊνμάγιερ βρέθηκε στὸ Κίεβο, ὡς κίνηση ἀμέσου συμπαραστάσεως τῆς Γερμανίας στὸν Οὐκρανὸ πρόεδρο, ἐνῶ στὸ νότιο μέτωπο ἡ κατάσταση παραμένει στάσιμη. Ἀλλὰ στὴν Οὐάσιγκτον, τριάντα Δημκρατικοὶ βουλευτὲς ζήτησαν ἀπ’ τὸν Τζὸ Μπάιντεν τὴν ἔναρξη διαλόγου μὲ τὴν Ρωσία, γιὰ τὸν τερματισμὸ τοῦ πολέμου· δὲν εἶναι τυχαῖα ἡ κίνηση αὐτή, καθὼς καὶ οἱ μεγάλες πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες της, μὲ πρῶτον τὸν Ἔλον Μάσκ, πιέζουν ἀφόρητα πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση. Ἡ τελμάτωση στὴν Χερσῶνα ἑρμηνεύεται ὡς ἔνδειξη ἀδυναμίας τῶν οὐκρανικῶν δυνάμεων, γιὰ τὴν διάσπαση τοῦ ρωσικοῦ κλοιοῦ καὶ τὴν κατάληψη τῆς πόλεως, ἡ ὁποία καὶ ἔχει ἐκκενωθεῖ ἀπ’ τὸν ἄμαχο πληθυσμό της· ἡ Μόσχα ὅμως ἐπιμένει στὶς κατηγορίες της γιὰ προετοιμασία τῶν Οὐκρανῶν στὴν κατασκευὴ βρώμικων βομβῶν, μὲ ἀνάμιξη πυρηνικῶν ὑλικῶν, ἐνῶ αὐτοὶ ἀνταποδίδουν ὀργισμένοι τὶς κατηγορίες.