Οἱ ἀπαρχαιωμένες δομὲς τῆς βρεταννικῆς κοινωνίας θεωροῦνται ὡς κύρια αἰτία τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς κρίσεώς της, μὲ προεκτάσεις τὴν ἀποξένωση ἀπ’ τὴν Εὐρώπη· ὅλοι ἀναγνωρίζουν, ὅτι κύρια αἰτία εἶναι τὸ Brexit πρὸ ἑξαετίας καὶ ἡ ἀποκοπὴ τοῦ Λονδίνου, ὡς πιστωτικοῦ κέντρου, ἀπ’ τὴν ἤπειρο. Οἱ πρωταγωνιστὲς τῆς νίκης τοῦ δημοψηφίσματος, μὲ τελευταῖο τὸν Μπόρις Τζόνσον, ἔχουν ἀποχωρήσει ἀπ’ τὴν πολιτικὴ σκηνή· τὸ σκεπτικό τους ὅμως παραμένει, καθὼς καὶ ὁ Ρίσι Σούνακ παραμένει πιστὸς στὸ πνεῦμα του κι ἐπιμένει στὴν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων, μὲ ἐπιφανειακὲς λύσεις. Οἱ κακὲς γλῶσσες λένε, ὅτι, «ἔχει ἕτοιμες τὶς ἀσπιρίνες, γιὰ τεταρταῖο πυρετό»· τὸ ἐρώτημά τους εἶναι, τὸ κατὰ πόσον ὁ ἰνδικῆς καταγωγῆς κροῖσος ἔχει ἐπίγνωση τῆς καταστάσεως. Οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν δείχνουν πολὺ αἰσιόδοξοι, ἂν καὶ οἱ εἰδήσεις γιὰ τὴν Βρεταννία περνοῦν σὲ μονόστηλο. Ἡ αὐτοκρατορικὴ νοοτροπία δὲν βρίσκει ἀπήχηση στοὺς ἄλλους λαούς…