Οἱ ἀπόπειρες κτααλήψεως κεντρικῶν πανεπιστημιακῶν ἱδρυμάτων, κατὰ τὶς διαδηλώσεις καταδίκης τοῦ φόνου τοῦ Ρομὰ στὴν Θεσσαλονίκη, δὲν εἶχαν ἀποτέλεσμα· ἡ συμμετοχὴ ἦταν ἐλάχιστη κι ἀποτελοῦνταν ἀποκλειστικὰ ἀπ’ τοὺς γνωστοὺς τῶν παρακρατικῶν κυκλωμάτων, μὲ τὶς διασυνδέσεις τους στὰ ὑπερατλαντικὰ κέντρα. Εὔκολα ἀπομονώθηκαν, ἐνῶ δὲν ὑπῆρξε προσέλευση τῆς νεολαίας στὶς ἐκκλήσεις τους, παρὰ τὶς παρεμβάσεις τῆς Κουμουνδούρου· εἶναι ἀπόδειξη κι αὐτὸ τῆς πολιτικῆς της ἀπηχήσεως, ἐπειδὴ κι οἱ περιοδεῖες τοῦ Ναπολεοντίσκου ἔχουν ὡς ἀκροατήριο σχεδὸν μόνο τοὺς παρατρεχαμένους του, καὶ τὴν διαπλοκὴ στὸ ἀπόγειό της. Πλέον ἡ δημοσιογραφία ἔχει ἐκπέσει στὴν ἀναμετάδοση τῶν ὅσων λένε οἱ πολιτικοί, καὶ πρωτίστως οἱ ἀντιπολιτευόμενοι, χωρὶς οὐδεμία ἀναφορὰ στὴν ἀνταπόκρισή τους στὸν κόσμο…