Τὸ τρέχον Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο ἐξελίσσεται μᾶλλον στὸ ἱστορικότερο τῆς πορείας του, καθὼς τὰ προβλήματα ἀφοροῦν τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, μὲ τὴν σημερινή της ἢ ἄλλης μορφῆς ἢ ἀνυπαρξίας, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως τὴν σύμπλευση τῆς ἡγεσίας της μὲ τὶς ἀπαιτήσεις τῶν λαῶν της· εἶναι δεδομένο, ὅτι οἱ Εὐρωπαῖοι στὸ σύνολό τους σχεδὸν ὑποστηρίζουν τὴν ἑνότητά τους, ἐπειδὴ γνωρίζουν, ὅτι ἡ ἐπιστροφὴ στὰ μεμονωμένα κράτη, ἴσως ὁδηγήσει σὲ νέους πολέμους, ἀντιστοίχους ἐκείνων τοῦ παρελθόντος. Ἀδιαμφισβήτητη ἀπόδειξη εἶναι ἡ ἀνάκαμψη τοῦ εὐρώ, τὸ ὁποῖο, παρὰ τὴν ὑποχώρησή του στὰ60,98 δολλάρια καὶ τὶς προβλέψεις τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς, ὅτι ὁδηγεῖται στὴν ἐξαφάνισή του, βρίσκεται στὰ 1,06, μὲ ἀνοδικὴ τάση καὶ ὁμόθυμη τὴν ἀποδοχή του ἀπ’ τοὺς κατοίκους τῆς γηραιᾶς ήπείρου· πρόσθετη ἀπόδειξη ἡ ἔνταξη στὴν Εὐρωζώνη τῆς Κροατίας καὶ ἡ προτίμησή του κι ἀπ’ τοὺς ἐκτὸς αὐτῆς λαοὺς γιὰ τὶς συναλλαγές τους.