Ἡ ἀνεύρεση στὰ ἀρχεῖα τῶν Ἀμερικανῶν ἡγετῶν δημοσίων ἀπορρήτων ἐγγράφων, ἔστω καὶ διαφορετικῆς διαβαθμίσεως μεταξύ τους, ἀποκαλύπτει, ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι βαθύτερο κι ἀφορᾶ τὸν σεβασμὸ τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ἀπ’ τὴν ἡγεσία τους· δύσκολα πολὺ ἀντιλαμβάνεται ἡ κοινὴ γνώμη, τὸ πῶς ὁ καθένας τους εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τηρεῖ τοὺς νόμους, ἀλλὰ ὄχι οἱ πρόεδροι κι οἱ ἀντιπρόεδροι τῆς μεγάλης χώρας. Τὰ συμπτώματα τῆς αὐθαιρεσίας τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν εἶναι πολλὰ καὶ κυρίως εἰς βάρος τῶν Ἀφροαμερικανῶν, μὲ δεκάδες θύματα, ἐνῶ οἱ πρόεδροι ἐπιδεικνύουν τὴν περιφρόνησή τους· οἱ αὐθαιρεσίες σὲ βαθμὸ ὁλοκληρωτικῆς ἀντιλήψεως τοῦ προηγουμένου προέδρου συζητοῦνται ἀκόμη, ἐνῶ δὲν φαίνεται πιθανό, ὅτι θὰ λογοδοτήσει γιὰ τὴν εἰσβολὴ στὸ Καπιτώλιο πρὸ τριετίας. Οἱ ξένοι παρατηρητὲς διερωτῶνται, αὐτὸ εἶναι τὸ πρότυπο τῆς δημοκρατίας ποὺ προβάλλει στὸν κόσμο; τὸ διεθνὲς κύρος τῆς Ἀμερικῆς ἔχει πληγεῖ καὶ πλήττεται σὲ πολὺ μεγάλο βαθμό…