Τὸ ἀραβικὸ μέτωπο παρουσιάζει ριζικὲς ἀλλαγὲς στὴν διεθνῆ του στάση, ἄγνωστες στὴν μεταπολεμικὴ περίοδο· οἱ πετρελαιοπαραγωγὲς χῶρες του, μὲ πρώτη τὴν Σαουδικὴ Ἀραβία, ἦταν τὰ χαϋδεμένα παιδιὰ τῶν Ἀμερικανῶν, μὲ τὸν πρόεδρο μάλιστα Τζὼν Κέννεντυ νὰ ὑποδέχεται προσωπικὰ τὸν βασιλέα Σαοὺντ στὸ ἀεροδρόμιο, ἐνῶ ὅλοι οἱ διάδοχοί του εἶναι αὐστηρότατοι στὴν τήρηση τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν παγκοσμίως, ἀλλὰ ἔχουν μειωπία, στὸ τί συμβαίνει στοὺς Ἄραβες, καθὼς τοὺς θεωροῦσαν πιστοὺς ὀπαδούς τους σὲ ὅλα. Ἀλλά, οἱ διαφοροποιήσεις εἶναι πολλὲς τὰ τελευταῖα χρόνια, ὅπως μὲ τὴν δολοφονία Κασόγκι καὶ μὲ τὴν στήριξη τῆς Ρωσίας στὸν οὐκρανικὸ πόλεμο· προσφάτως ἔγινε ἕνα ἀκόμη βῆμα, τὸ θρησκευτικὸ βασίλειο ὑπέβαλε αἴτηση γιὰ ἔνταξή του στοὺς ΒΡΙΚΣ (Βραζιλία, Ρωσία, Ἰνδίες, Κίνα καὶ Νότιος Ἀφρική), ἐνῶ ἀκολούθησαν ἡ Αἴγυπτος καὶ Ἀλγερία. Ἀνεξαρτήτως τοῦ πότε θὰ γίνει δεκτές, εἶναι γεγονὸς ὅτι ἀνεπιφυλάκτως στηρίζουν τὶς διεθνεῖς τους θέσεις…