Τὰ κύρια θέματα τῶν ἀντεγκλήσεων τῆς προεκλογικῆς περιόδου διαμορφώνονται γιὰ τοὺς δύο πρώτους ἀντιπάλους καὶ τοὺς ὑπολοίπους· ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἐμμένει στὰ ἐπιτεύγματα τῆς τετραετοῦς διακυβερνήσεώς του, οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη, μείωση ἀνεργείας, ψηφιοποίηση καὶ ριζικὴ ἀλλαγὴ τῆς καθημερινότητός μας, μαζὶ μὲ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ διεθνοῦς μας κύρους καὶ τὴν ὁμαλοποίηση στὸ Αἰγαῖο, χάρις καὶ στὴν συμβολὴ τῶν παιδιῶν μας πρὸς τοὺς Τούρκους σειθσμοπαθεῖς. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιμένει στὴν καταστροφολογία του, μὲ αἰχμὲς τοὺς ἀπειλούμενους πλειστηριασμούς, ἂν καὶ οἱ ἑταιρεῖες τους διαβεβαιώνουν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνουν σὲ πρώτη κατοικία, ἐνῶ στὴν τετραετία του εἶχαν γίνει 25000, κατὰ τὴν ὁμολογία του· σκοπός του εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν πόλωση καὶ στὸ διχαστικὸ δίλημμα, δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς, ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα μένει, τὸ πόσο τὸ καταλαβαίνουν αὐτὸ οἱ νέοι ψηφοφόροι; Οἱ παλαιοὶ ποὺ ἔζησαν τὴν δραματικὴ ἐποχή, ἔχουν ἀναχωρήσει διὰ τὰς αἰωνίους μονάς…