Ἡ Εὐρώπη βρίσκεται πλέον ἐνώπιον συρροῆς κρίσεων, γιὰ τὶς ὁποῖες εἶναι ὑπεύθυνη ἡ ἡγεσία τῶν μεγάλων χωρῶν της· στὴν Γαλλία, ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἀντιμετωπίζει κύμα διαμαρτυριῶν καὶ συγκρούσεων στοὺς δρόμους, μὲ ἀφορμὴ τὸ πολὺ λογικὸ αἴτημα τῆς αὐξήσεως τῶν συνταξιοτικῶν ὁρίων· αὐτὸ γίνεται, ὅμως σὲ πλαίσια θεωρητικῆς ἀποδοχῆς τῆς παγκοσμίου δυτικῆς κυριαρχίας καὶ τῆς ἀπολύτου ὑποταγῆς στὴν ἀμερικανικὴ δεσποτεία· ἡ εὐρωπαϊκὴ βιομηχανία χωλαίνει ἀπ’ τὴν ἐκτίναξη τῶν τιμῶν τῶν ὑδρογονανράκων, τρεῖς μὲ πέντε φορὲς ὑψηλότερες ἀπ’ τὶς ἀμερικανικές, ἐνῶ ἡ Οὐάσιγκτον ἐπιδοτεῖ προκλητικὰ τὶς βιομηχανικὲς ἐπενδύσεις της, μὲ τὴν Εὐρώπη ἄφωνη· ἡ χρεωκοπία τῆς Credit Swiss συμπληρώνει τὴν ἀπουσία τῆς διεθνοῦς εὐρωπαϊκῆς παρεμβάσεως, ἐνῶ οἱ ἐξελίξεις στὴν Οὐκρανία εἶναι ζοφερές. Οἱ Γάλλοι σκέπτονται, ὅτι καλοῦνται σὲ θυσίες, ὄχι γιὰ τὴν σωτηρία τους καὶ τὴν προσαρμογή τους στὴν νέα ἐποχή, ἀλλὰ γιὰ τὴν παράταση τῆς ψυχροπολεμικῆς περιόδου…