Οἱ ἀνοιξιάτικες πλημμύρες σκέπασαν τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς χώρας καὶ μᾶς ἔφεραν πίσω τὸν Χειμῶνα, μὲ τὰ ζεστὰ ροῦχα καὶ τὴν θέρμανση· δυὸ τρεῖς μέρες ἔπεσε ἔξω ἡ λαϊκὴ παροιμία, «φύλαξε ξύλα γιὰ τὸν Μάρτη, νὰ μὴν κάψεις τὰ παλούκια». Εὐχάριστη ἡ περιπέτεια, ἂν κι ὀλίγον ἀκριβὴ μὲ τὶς τιμὲς τῶν καυσίμων· πάντως ἡ πολιτεία βρέθηκε ἕτοιμη κι ἐγκαίρως ἐνημέρωσε τὶς ἐπικίνδυνες περιοχὲς μὲ τὸ 112. Τὸ συνηθίσαμε πλέον, ὡς ἀναπόσπαστο μέρος τῆς καθημερινότητός μας, καὶ περιμένουμε τὸ κουδούνισμά του γιὰ τὴν προφύλαξή μας· ἡ ψηφιοποίηση μᾶς βοηθάει καὶ ἀπέναντι στὴν κακοκαιρία. Ἡ ζωή μας πλέον διέπεται ἀπ’ αὐτὴ σὲ ὅλες τὶς λεπτομέρειές της σὲ ὅλους μας…