Οἱ συνομιλίες τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ τῆς Οὔρσουλα φὸν Ντερλάιεν στὸ Πεκῖνο χαράσσουν νέους δρόμους στὶς πολιτικὲς καὶ οἰκονομικὲς σχέσεις τῶν δύο πλευρῶν, Εὐρώπης καὶ Κίνας· τὸ ἐπίπεδό τους ἔχει ἰδιαίτερη σημασία, καθὼς εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ πρόεδρος μεγάλης χώρας, τῆς Γαλλίας στὴν περίπτωση αὐτή, καὶ πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, δηλαδὴ τοῦ συλλογικοῦ της ὀργάνου, συμμετέχουν ἑνιαία στὶς σχετικὲς διαπραγματεύσεις. Δηλαδή, προέχει ὁ κοινὸς χαρακτῆρας κι ὄχι ὁ ἐθνικός, ὅπως θὰ συνέβαινε, ἐὰν ἦταν μόνος ὁ Γάλλος πρόεδρος· ἡ προετοιμασία εἶναι προσεκτικὴ καὶ λεπρομερής. Ἄλλωστε, οἱ διαφορὲς τῶν δύο πλευρῶν εἶναι λίγες κι ἀφοροῦν τὴν στάση τῆς Κίνας ὑπὲρ τῆς Ρωσίας στὸν οὐκρανικὸ πόλεμο, ἂν καὶ ἔχει ὑποβάλλει τὸ σχέδιό της εἰρηνεύσεως· στὰ ἄλλα, δὲν ἔχουν μεγάλες διαφορές, εὐνοοῦν τὴν διμερῆ ἀνάπτυξη τῶν οἰκονομικῶν καὶ τεχνολογικῶν ἀνταλλαγῶν τους, καὶ μέσῳ αὐτῶν καὶ μὲ τοὺς ἄλλους Ἀναδυόμενους παγκοσμίως.