Ἡ προσαρμογὴ τῆς Γερμανίας στὴν νέα ἐποχὴ εἶναι τὸ μεγάλο πρόβλημα τῆς Εὐρώπης, ἐπειδή, χωρὶς τὴν ἐνεργὸ συμμετοχή της, εἶναι δύσκολη ἂν ὄχι ἀδύνατη ἡ ἀλλαγὴ πορείας τῆς γηραιᾶς ἠπείρου στὶς μεταβαλλόμενες συνθῆκες· ἡ Οὐκρανία χάνει μᾶλλον τὸν πόλεμο, κι ἀπομένει ἡ ἔκταση τῆς ἤττης, ὁπότε ἐπείγει ἡ ἀλλαγὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ βῆμα εἶναι δύσκολο, χωρὶς τὸ Βερολίνο. Μαζὶ μὲ τὴν διαφαινόμενη ἧττα στὸν πόλεμο, ἔρχεται κι ἡ ἀναθεώρηση τῆς ἀτλαντικῆς ἑνότητος καὶ τῆς ψυχροπολεμικῆς ἐξαρτήσεως· οἱ μικρὲς χῶρες δὲν ἔχουν τὴν ἄνεση τῆς ὅποιας χειραφετήσεώς τους ἀπ’ τὰ νατοϊκὰ δεσμά, ἐνῶ οἱ μεγάλες ἔχουν τὴν δυνατότητα καὶ τὴν ὑποχρέωση τῆς πρωτοβουλίας πρὸς τὴν ἄλλη ἡμέρα τῆς Εὐρώπης στὴν διεθνῆ σκηνή. Ἤδη, ἡ βαρειὰ γερμανικὴ καὶ εὐρωπαϊκὴ βιομηχανία πιέζουν πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτὴ κι αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τῶν εὐρωσινικῶν συνομιλιῶν στὸ Πεκῖνο…