Ἡ παρουσίαση τοῦ προγράμματος τῆς Νέας Δημοκρατίας, γιὰ τὴν ἑπόμενη τετραετία, ἦταν πειστικότη καὶ καταλυτικὴ στὴν προεκλογική μας περίοδο· τὰ στοιχεῖα ἦταν σαφέστατα καὶ θεμελιωμένα στὰ πεπραγμένα τῆς πρώτης περιόδου, χωρὶς ἐξωραϊσμοὺς καὶ περικοκλάδες. Ἤδη, οἱ δημοσκοπήσεις καταγράφουν τὴν ἀνάκτηση τοῦ χαμένου ἐδάφους λόγῳ τῆς τραγωδίας τῶν Τεμπῶν, ἐνῶ ἀναμένονται καὶ νέες διώξεις τοῦ ἐφέτου ἀνακριτοῦ ποὺ μᾶλλον ἀποκαλύπτουν πολλά, γιὰ τὶς διασυνδέσεις τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, μὲ παλαιοὺς καὶ νέους φίλους του· ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ ἀλλάζει, μὲ 50 κόμματα κι αὔξηση τοῦ ποσοστοῦ τῶν ἐκτὸς Βουλῆς κομμάτων κι αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀδιαθέτων ἑδρῶν, ὁπότε διασφαλίζει μεγαλύτερη προῖκα τὸ πρῶτο κόμμα καὶ πλησιάζει τὴν ἀπόλυτη πλειοψηφία του πλέον…