Ἡ οἰκονομία τῆς Γερμανίας ἔχει εἰσέλθει πλέον σὲ κανονικὴ ὕφεση, γιὰ πρώτη φορὰ μεταπολεμικά, καὶ μὲ ἀπρόβλεπτες τὶς ἐπιπτώσεις της στὴν χώρα καὶ στὴν Εὐρώπη· αἰτία εἶναι ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος κι οἱ οἰκονομικὲς κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας, ἀλλὰ καὶ ἡ τεράστια βοήθεια σὲ στρατιωτικὸ ὑλικὸ καὶ χρηματοδότηση πρὸς τὸ Κίεβο, ἐνῶ ἡ ἐκτίναξη τῶν τιμῶν τῶν ὑδρογονανθράκων ἔχει προκαλέσει δυσεπίλυτα προβλήματα στὴν κοινωνία της καὶ ἰδιαιτέρως στὴν βαρειὰ βιομηχανία της, τὴν ἀτμομηχανὴ τῆς ἐθνικῆς καὶ εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας. Οἱ ἀντιδράσεις τοῦ συνδέσμου της δὲν εἰσακούσθηκαν ἀπ’ τὴν ὁμοσπονδιακὴ κυβέρνηση καὶ περισσότερο ἀπ’ τοὺς Πράσινους καὶ τοὺς Φιλελεύθερους ποὺ κατέχουν καὶ τὰ ἁρμόδια ὑπουργεῖα· οἱ πρωτοβουλίες τοῦ καγκελαρίου ἔφεραν κάποια ἀνακούφιση, ἀλλὰ ὄχι σημαντική. Ἡ γερμανικὴ κοινὴ γνώμη τὸ ἀντιλαμβάνεται πλέον κι οἱ ἔγκυροι ἀναλυτές της τὸ ὑπογραμμίζουν ὅτι ἡ τρικομματικὴ κυβέρνηση δὲν εἶναι σὲ θέση προτείνειν τὶς διεξόδους…