Σὲ περίοδο ἰδεολογικῆς τυφλώσεως βρίσκεται ἡ Δύση, κατὰ τοὺς ἔγκυρους πολιτικοὺς ἀναλυτές της, ἔστω καὶ τοὺς ὀλίγους ποὺ ἐμφανίζονται, παρὰ τὴν αὐστηρότατη διαπλοκή, ἐπειδὴ ἀδυνατεῖ καταγράψαι ἀκόμη τὶς ἄρδην ἀλλαγὲς τῆς διεθνοῦς δυναμικῆς· ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος, τὸ ἔχουμε ξαναγράψει, ἀποβαίνει ὁ καθοριστικὸς καταλύτης. Δὲν ἔχει ἀποφευχθεῖ μόνο ἡ οἰκονομικὴ χρεωκοπία κι ἡ ἄνευ ὅρων παράδοση τῆς Ρωσίας, καθὼς ἡ ὕφεση μεταφέρθηκε στὴν Ἀμερικὴ καὶ στὴν Εὐρώπη, ἀλλὰ ἔχει προκαλέσει καὶ τὴν ἀνάδειξη τῆς Κίνας καὶ τῶν Ἀναδυομένων σὲ ρυθμιστικοὺς παράγοντες τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας· τὸ ἐρώτημα τῶν παρατηρητῶν εἶναι ἕνα, τὸ γιατὶ ἡ γραφειοκρατία τῶν δυτικῶν χωρῶν, μὲ πρώτη ἐκείνη τῆς Ἀμερικῆς, δὲν ἔχει ἐντοπίσει ἐγκαίρως τὶς ἀλλαγὲς αὐτές; Θυμίζουν αὐτοκρατορία ἐν παρακμῇ, ὅταν ἡ ἐσωστρέφειά της δὲν τῆς ἐπέτρεπε τὴν καταγραφὴ τῶν διεθνῶν ἐξελίξεων· ἔτσι χάθηκαν οἱ μεγάλες αὐτοκρατορίες, ρωμαϊκή, βυζαντινή, ρωσική, ὀθωμανική, ἀγγλική, γαλλική, ἄλλες.