Ὁ Ναπολεοντίσκος καινοτόμησε πάλι, γιόρτασε τὴν Πρωτομαγιὰ στὴν Δραπετσῶνα, μὲ συναυλία κι ἑπώνυμους τραγουδιστὲς καὶ ὁμιλία του στὸ τέλος, ἀλλὰ μὲ «ἐκλεκτικὴ» παρουσία κόσμου· τὸ γεγονὸς μετράει, εἶναι ὁ πρῶτος πολιτικὸς ἡγέτης ἀριστεροῦ κόμματος στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία ποὺ δὲν τιμᾶ τὴν μεγαλύτερη ἑορτὴ τῆς ἐργατικῆς τάξεως στὸ Σύνταγμα, ἐπικεφαλῆς τῆς πορείας τῆς παρατάξεώς του, ἔστω κι ἂν ἀναφέρθηκε στὴν ἀριστερὰ ἀπ’ τὶς συνοικίες. Κάποιοι λόγοι ὑπάρχουν, ὅπως λένε οἱ κακὲς γλῶσσες· στὸ Σύνταγμα θὰ φαινόταν ἡ ἰσχνὴ παρουσία ὀπαδῶν του, ἐνῶ στὴν συναυλία σκεπάσθηκε, ὁπότε καὶ θὰ ἐτίθετο τὸ πρόβλημα, μὲ παρόμοιες συγκεντρώσεις διεκδικεῖ πλειοψηφία, δὲν ἔχει ἐπαφὴ μὲ τὸν κόσμο; δεύτερον, διαπιστώνει διαρροὴ ψήφων του πρὸς ἀριστερά, ὁπότε ἀπομακρύνεται γιὰ προσέλκυση κεντρώων, κι ὅσους πείσει!