Τὸ πρόβλημα τῆς πρώτης ὑφέσεως τῆς Γερμανίας στὴν μεταπολεμική της περίοδο ἀπασχολεῖ ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη, ἀλλὰ ἔχει καταστεῖ ἐφιάλτης στὴν μεγαλύτερη οἰκονομία της· οἱ πολιτικὲς ἐπιπτώσεις εἶναι βαθύτατες κι ἄμεσες. Ἡ βαρειὰ βιομηχανία της ἐπιρρίπτει εὐθέως τὶς βαρύτατες εὐθύνες στὴν τρικομματικὴ κυβέρνηση, ἐνῶ στὸν ἐπιμερισμό τους ἀποδίδει ἀδυναμία ἐλέγχου της στὸν καγκελάριο καὶ ἐνοχὴ στοὺς Πράσινους καὶ στοὺς Φιλελεύθερους, ἐπειδὴ αὐτοὶ πρωτοστάτησαν στὴν ἐπιβολὴ τῶν οἰκονομικῶν κυρώσεων κατὰ τῆς Ρωσίας καὶ στὴν ἀλληλεγγύη τους πρὸς τὰ ἀμερικανικὰ περιοριστικὰ μέτρα κατὰ τῆς Κίνας· ἤδη οἱ βιομήχανοι, μὲ τὴν βοήθεια καὶ τῶν ἄλλων οἰκονομικῶν κλάδων τῆς χώρας τους, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἑταίρων, ἔχουν βρεῖ διεξόδους γιὰ ἐπανέναρξη τῶν ἀνταλλαγῶν μὲ τὸ Πεκῖνο καὶ τοὺς Ἀναδυομένους. Ἀλλὰ τὰ κρίνουν ὡς ἡμίμετρα καὶ μερικὲς τὶς πρωτοβουλίες τους κι ἀπαιτοῦν ριζικὴ ἀλλαγὴ τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Πρακτικά, αὐτὸ σημαίνει προσφυγὴ σὲ ἐκλογές…