Ἡ συμφωνία τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου μὲ τὸν πρόεδρο τῆς Βουλῆς τῶν Ἀντιπροσώπων, γιὰ τὰ ὅρια αὐξήσεως τοῦ ὁμοσπονδιακοῦ χρέους, προσέφερε ἀνακούφιση στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ στὸν ὑπόλοιπο κόσμο· οἱ ἐπιπτώσεις θὰ ἦταν πολὺ ἄσχημες, σὲ περίοδο διεθνοῦς οἰκονομικῆς στασιμότητος καὶ μὲ κάποιες χῶρες, ὅπως Γερμανία καὶ Βρεταννία ἐπισήμως σὲ ὕφεση. Ὁπωσδήποτε, ἀπομένει ἡ ἀνακοίνωση τῶν περικοπῶν τῶν δημοσίων δαπανῶν, ὡς ἀντάλλαγμα στὴν ὑποχώρηση τῶν Ρεπουμπλικανῶν· τὸ κύρος ὅμως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἔχει πληγεῖ βαθύτατα, σὲ περίοδο μάλιστα ἐντόνου ἀνταγωνισμοῦ τους μὲ τὶς Κίνα, Ρωσία καὶ Ἀναδυομένους, πολιτικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ. Δίδουν τὴν ἐντύπωση, ὅτι παραπαίουν καὶ δὲν διαθέτουν τὴν πυγμὴ καὶ τὴν αὐτοπεποίθηση τῆς μεγάλης δυνάμεως, ἡ ὁποία διεκδικεῖ καὶ τὴν παγκόσμια κυριαρχία· οἱ ἔγκυροι ἀναλυτὲς προειδοποιοῦν, ὅτι πέρασε ἡ ἐποχὴ τῆς ὀμφαλοσκοπήσεως κι ὅτι ἀπαιτοῦνται γενναῖες λύσεις στὴν μεγάλη χώρα τους, πέραν τῶν ἐσωτερικῶν ἐκλογικῶν ἀνταγωνισμῶν τους.