Οἱ Εὐρωπαῖοι, Ἐπιτροπή, Γερμανία, Γαλλία, ἔχουν συγχαρεῖ τὸν Ταχὶπ Ἐρντογὰν γιὰ τὴν ἐπανεκλογή του στὴν προεδρία τῆς Τουρκίας, ἀλλὰ καὶ δὲν κρύβουν τὶς ἐπιφυλάξεις τους γιὰ τὴν πορεία τῶν σχέσεών τους· ὁ φόβος τῆς συνεχίσεως τῆς ἀκραίας ἐθνικιστικῆς πολιτικῆς καὶ τῆς προσδέσεώς του μὲ τὴν Μόσχα εἶναι διάχυτος, ἐνῶ διατηροῦν καὶ κάποιες ἀποστάσεις ἀπ’ τὴν ἄμεση ἀμερικανικὴ προσέγγιση μαζί του. Οἱ παρατηρητὲς πιστεύουν, ὅτι εἶναι δύσκολη, ἂν ὄχι ἀδύνατη, ἡ ἐπιστροφὴ στὴν τακτικὴ τοῦ ὀθωμανικοῦ μεγαλείου καὶ τῆς ἐντάσεως στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο γιὰ δύο λόγους: πρῶτον, ἐπειδὴ ἡ οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὸ συναλλαγματικὸ πρόβλημα τῆς χώρας εἶναι βαθύτατα καὶ ἀπαιτοῦν διαλλακτικὴ ἐξωτερικὴ πολιτική, ὅταν μάλιστα οἱ βιομηχανικὲς περιοχὲς βρίσκονται στὶς δυτικὲς ἐπαρχίες ποὺ τὸν καταψήφισαν· δεύτερον, ἡ ἀνθελληνικὴ ὑστερία δύσκολα ἐπανέρχεται καὶ λόγῳ τῆς συμβολῆς τῶν Ἑλλήνων στὴν ἀντιμετώπιση τῶν σεισμῶν καὶ γιὰ τὶς οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις της.