Οἱ ἀντιδράσεις γιὰ τὴν ὑπερβολικὴ στήριξη τῆς Οὐκρανίας, ἀπ’ τοὺς Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ Ὄλαφ Σὸλτζ τὴν Δευτέρα στὸ Παρίσι, εἶναι ἔντονες στοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους κυρίως τῶν δύο μεγάλων χωρῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως· ἐμφανίσθηκαν ἡρακλεῖς τοῦ ἀτλαντισμοῦ, χωρὶς οὐδεμία ἐπιφύλαξη καὶ μὲ πλήρη ἀγνόηση τῶν εὐρωπαϊκῶν οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν προβλημάτων, ἂν εἶναι δυνατὸν τὰ πολιτικὰ συμφέροντα νὰ τὰ ἐξαφανίζουν. Ἡ ὕφεση, ἀντιτείνει κυρίως ἡ βαρειὰ βιομηχανία, πλήττει, γιὰ πρώτη φορὰ μεταπολεμικά, ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη καὶ δὲν εἶναι σοβαρή, ἐπειδὴ οἱ παραμελημένες ἄλλοτε μεσογειακὲς χῶρες παρουσιάζουν ὑψηλοὺς ρυθμοὺς ἀναπτύξεως· τὸ δεύτερο θέμα τους εἶναι ἡ ὑστέρηση τῆς γηραιᾶς ἠπείρου στὶς ψηφιακὲς μεταρρυθμίσεις, ποὺ ὀφείλεται σὲ μεγάλο βαθμὸ πάλιν στὴν ταύτιση τῶν μεγάλων καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς μὲ τὴν ἀμερικανικὴ πολεμικὴ κατὰ τῆς κινεζικῆς τεχνολογίας. Ἡ ἀνάπτυξη τῶν προηγμένων κλάδων της ὑστερεῖ σημαντικὰ καὶ πολλοὶ διερωτῶνται σὲ ποιοὺς λόγους ὀφείλεται αὐτή;