Ἡ σταδιακή, ἀλλὰ συστηματική, ὑπονόμευση τῆς παγκοσμίου ἀπηχήσεως τῆς ἀμερικανικῆς οἰκονομίας προχωράει ἀπ’ τοὺς Ἀναδυομένους καὶ τοὺς ΒΡΙΚΣ, μὲ πρώτη τὴν Κίνα, σὲ ὅλους τοὺς κλάδους της καὶ χωρὶς τυμπανοκρουσίες· οἱ κύριοι κλάδοι εἶναι ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία κι ἡ ἀποδολλαριοποίηση τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν, τόσο μεταξὺ τοῦ Πεκίνου τῆς Μόσχας καὶ τοῦ Νέου Δελχὶ σὲ πρώτη φάση, ὅσο καὶ μὲ τὴν ἐπέκτασή τους καὶ σὲ ἄλλες χῶρες, μὲ τὴν καθιέρωση τοῦ Σινορωσικοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεώς τους. Οἱ ἄλλοι κλάδοι εἶναι ἡ κυριαρχία τῆς ἐξαγωγῆς διαρκῶν παραγωγικῶν ἀγαθῶν στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, τὰ ὁποῖα καὶ δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ὑποκαταστήσει μὲ δικά της, ἐπειδὴ ἔχουν κλείσει οἱ περισσότερες βιομηχανίες τῶν κλάδων αὐτῶν, ἐνῶ καὶ τὰ προϊόντα τους δὲν εἶναι ἀνταγωνιστικά· ἡ ἀπαίτησή της γιὰ ἀναθεώρηση τοῦ κανονισμοῦ τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου εἶναι τὸ κύριο αἴτημά της, χωρὶς ἀπάντηση, ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον.