Ἡ διεθνὴς οἰκονομία, παρὰ τὶς παροδικὲς ταλαντεύσεις της λόγῳ δυσκαμψιῶν στὴν Δύση κυρίως, εἰσέρχεται σὲ νέα φάση ἀνακάμψεως, μετὰ τὴν ἐκεχειρία στὴν Γάζα καὶ τὴν ἀνταλλαγὴ ὁμήρων καὶ φυλακισμένων· οἱ μεγάλες εὐρωπαϊκὲς ἑταιρεῖες ἔχουν αὐξήσει ἁλματωδῶς τὶς συνεργασίες τους μὲ κινεζικές, ἰνδικὲς κι ὁμοειδῶν τους ἄλλων χωρῶν, μὲ πρῶτες ἐκείνου τοῦ κλάδου τῆς γερμανικῆς βαρειᾶς βιομηχανίας, ἀλλὰ καὶ τὶς ψηφιακές, μὲ ἄνοιγμα Κέντρων Ἐρευνῶν τῆς Huawei στὸ Παρίσι κι ἄλλες πόλεις. Οἱ κινήσεις αὐτὲς δείχνουν, ὅτι οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι ἀνοίγουν δικό τους βηματισμό, ἄσχετο μὲ τοὺς δισταγμοὺς καὶ τὶς ἐξαρτήσεις τῶν πολιτικῶν ἡγεσιῶν· ἄλλωστε οἱ πρωτοβουλίες αὐτὲς ἐκφράζουν καὶ τοὺς ἁπλοὺς Εὐρωπαίους οἱ ὁποῖοι ἀποδέχονται τὸ εὐρὼ στὶς συναλλαγές τους, ἐνῶ οἱ κοινοὶ ἐμπορευόμενοι τὸ προτιμοῦν καὶ στὸ Λονδίνο. Ὁ διχασμὸς αὐτὸς τῆς εὐρωπαϊκῆς ὀντότητος κάποτε τελειώνει, μὲ τὴν κυριαρχία τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης πολιτικῆς ἀπόψεως.