Τὴν στάση τοῦ Ποντίου Πιλάτου ἐπιλέγει ἡ Οὐάσιγκτον, ἀπέναντι στοὺς νέους ἀνηλεεῖς βομβαρδισμοὺς τῆς Γάζας, ἐνῶ γνωρίζει, ὅτι μόνο αὐτὴ ἔχει τὴν δύναμη ἀμέσου τερματισμοῦ τους· οἱ λόγοι ἀνάγονται στὴν παρέμβαση τοῦ πανίσχυρου Ἀμερικανοεβραϊκοῦ Λόμπυ, τὸ ὁποῖο ἔχει ἀλλάξει στάση καὶ φοβᾶται, ὅτι ἡ διακοπή τους θὰ ὁδηγήσει στὴν ἀνατροπὴ τοῦ Βενιαμὶν Νετανιάχου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀκυβερνησία στὸ Ἰσραήλ, ὅπως σχολιάζουν ἔγκυροι κύκλοι τῆς ἀμερικανικῆς πρωτευούσης. Ἐκεῖ ποὺ ἔχουν ὁδηγηθεῖ τὰ πράγματα, εἶναι, «μπρὸς βαθὺ καὶ πίσω ρέμα»· τὸ ἑβραϊκὸ κράτος ἀντιμετωπίζει πλέον πολλὰ προβλήματα, ἀκόμη κι οἰκονομικά, καθὼς οἱ ἐπιχειρήσεις του ἐργάζονται μὲ περιορισμένο προσωπικό, ἐπειδὴ οἱ νέοι ἔχουν ἐπιστρατευθεῖ. Ἡ κυβέρνηση ὑποχρεώνεται κηρύξαι τὴν χώρα σὲ κατάσταση πολέμου, ἀλλὰ αὐτὸ συνεπάγεται κατάρρευσή της…