Ἡ συγκάλυψη τῶν ἐσωκομματικῶν ρωγμῶν ἀποτελεῖ τὴν ἀγωνία τοῦ Ναπολεοντίσκου, παρὰ τὴν ἀπόκρυψή της ἀπ’ τὴν διαπλοκή∙ οἱ παραχωρήσεις στοὺς 53 εἶναι σημαντικές, τὴν τρίτη ἀντιπροεδρία στὴ Βουλὴ καὶ τὸν Κοινοβουλευτικὸ Ἐκπρόσωπο, ἐνῶ οἱ ὑπουργοί τους προχωροῦν σὲ κανονικὴ ὑπονόμευση τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μεταρρυθμίσεων∙ στὰ ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν, Ἐργασίας, Παιδείας, Παραγωγικῆς Ἀνασυγκροτήσεως ὁ διάλογος δὲν ὑπάρχει μεταξὺ ὑπουργῶν καὶ ἀναπληρωτῶν ἢ ὑφυπουργῶν, ἐνῶ πνέουν τὰ μένεα γιὰ τὴν κατάργηση τοῦ προγουμένου «ἔργου» τους, ὅπως στὶς Σκουριὲς καὶ στὴν ἐπαναπρόσληψη τῶν ἐπιόρκων. Ὁ πρωθυπουργὸς δὲν ἔχει παρέμβει ἀκόμη γιὰ τὴν ὁμαλὴ λειτουργία τῆς κυβερνήσεως καὶ πολλοὶ διερωτῶνται, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁλοκληρωθεῖ ἡ ψήφιση τῶν 48 προαπαιτουμένων καὶ ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως μέσα σὲ δύο ἑβδομάδες καὶ μόνο.