Ὁ ἀνασχηματισμὸς κατέδειξε ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος ὀχυρώνεται, ὅσο δύναται, γύρω ἀπὸ ἐμπίστους στὸν ἴδιο ἢ στὶς ἐξαρτήσεις του∙ αὐτὸ ἀποκαλύπτει τὸν διαρκῆ ἐσωτερικό του φόβο γιὰ πολιτικὲς ἐξελίξεις καὶ τὶς μετέπειτα ἐπιπτώσεις πρὸς δύο κατευθύνσεις. Πρὸς τὸ ἐσωτερικό, μὲ τὴν ἀνάθεση τῶν καίριων θέσεων σὲ στενοὺς φίλους του, μὲ μερικοὺς γιὰ κομματικὲς διασυνδέσεις, καὶ τοὺς ὑπερατλαντικοὺς προστάτες του, μὲ τὴν ἀνάθεση τῆς ἐκποιήσεως τῆς ἐθνικῆς περιουσίας. Στοὺς τελευταίους ἐντάσσεται καὶ ὁ φόβος τῶν σχέσεων μὲ τὶς παράκτιες ἑταιρεῖες, ὅπως τὶς προσωποποιεῖ ὁ Κύπριος δικηγόρος∙ αὐτὰ ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ὁ χειρότερος ἐφιάλτης του, διότι γνωρίζει, ὅτι ἡ ἀποκάλυψή τους ἐπιταχύνει τὴν λογοδοσία του, μὲ τὶς γνωστὲς προεκτάσεις της. Αὐτὸς καὶ ὁ καναλάρχης του γνωρίζουν τὶς λεπτομέρειες…