Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ θὰ εἶναι καὶ πάλιν ὑποψήφιος γιὰ τὴν καγκελαρία, γιὰ τετάρτη φορὰ πλέον καὶ ἐὰν ἐκλεγεῖ θὰ εἶναι ἡ δεύτερη μετὰ τὸν Χέλμουτ Κὸλ ποὺ ἐπιτυγχάνει παρόμοιο ἆθλο∙ ἡ ἀνακοίνωση ἱκανοποίησε τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς Εὐρωπαίους. Οἱ συμπατριῶτες της καταψηφίζουν τὸ κόμμα της στὶς τοπικὲς ἐκλογές, ἀλλὰ τὴν προτιμοῦν ὡς καγκελάριο στὴν ἄσκηση τῆς ὁμοσπονδιακῆς ἐξουσίας∙ ἄλλωστε αὐτὴ τὴν ἐποχὴ τῆς ρευστότητος παγκοσμίως, μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ τὶς ἐξαγγελίες του γιὰ ἀλλαγὲς στὸ ΝΑΤΟ, ὁ μοναδικὸς σταθερὸς ἄξων στὴν Εὐρώπη παραμένει ἡ καγκελάριος καὶ ἡ οἰκονομικὴ δύναμη τῆς Γερμανίας. Ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς Εὐρωζώνης ἀναγνωρίζουν ἐμφανέστατα, ἐνώπιον τοῦ κινδύνου τῶν διαταραχῶν, ὅτι χρειάζονται τὴν ἑνότητα καὶ τὴν ἰσχυρὴ πολιτικὴ συνοχή, πέραν τῶν τυχὸν διαφορῶν τους, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἄλλων μεγάλων, Κίνας, Ρωσίας, Ἰνδιῶν, Ἀμερικῆς. Ἡ ἀτλαντικὴ συμμαχία ἀλλάζει.