Οἱ Σπαρτιάτες πολέμησαν ὡς τὸν τελευταῖο, μὲ τοὺς τριακόσιους τοῦ Λεωνίδου, στὶς Θερμοπύλες, δίδοντας τὸ παράδειγμα στοὺς ἄλλους Ἕλληνες, ὅτι δὲν παραδίδουν τὴν ψυχή τους στοὺς βαρβάρους∙ καὶ ἔμεινε στὴν ἱστορία, ὄχι μόνο στὴν ἑλληνική, ἡ αὐτοθυσία τους. «Οἱ δ’ ἡμέτεροι τὰς μὲν πρόπλους ἐνίκησαν»∙ οἱ δικοί μας νίκησαν μὲν τὶς προπομπὲς τοῦ περσικοῦ στόλου ὑπὸ τὸν Θεμιστοκλέα. «Ἐπειδὴ δ’ ἤκουσαν τῆς παρόδου τοὺς πολεμίους κρατοῦντας, οἴκαδε καταπλεύσαντες οὔτως ἐβουλεύσαντο περὶ τῶν λοιπῶν»∙ ἐπειδὴ δὲ ἄκουσαν ὅτι στὶς Θερμοπύλες νίκησαν οἱ ἐχθροί, ἐπέστρεψαν στὶς πόλεις τους διότι ἔτσι ἦταν καλύτερο γιὰ τὶς ὑπόλοιπες μάχες. «Ὥστε πολλῶν καὶ καλῶν αὐτοῖς προειργασμένων ἐν τοῖς τελευταίοις τῶν κινδύνων ἔτι πλέον διήνεγκαν»∙ ὥστε πολλὲς καὶ καλὲς προετοιμασίες ἀφοῦ ἔκαναν στοὺς τελευταίους κινδύνους θὰ ἦταν καλύτερα ἕτοιμοι. Χρειάζονταν στὸν ναυτικὸ πόλεμο καὶ τὴν τελευταία τριήρη, ὅπως καὶ ἀποδείχθηκε αὐτὸ στὴν Σαλαμῖνα.