Ἡ συζήτηση ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ στὴν Βουλὴ κατέδειξε ἕνα πρᾶγμα, ὅτι εἶναι ἀναπόφευκτες οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις, ὅ,τι κι ἂν κάνει ἡ κυβέρνηση∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ἦταν ἀποκαλυπτικὸς στὴν ὁμιλία του, μίλησε μὲν γιὰ ἐξάντληση τῆς τετραετίας, ἀλλὰ πέταξε καὶ τὸ ὅπλο τῆς πολώσεως, ἐὰν ἐπιμείνουν οἱ δανειστὲς στὶς μεταρρυθμίσεις στὰ ἐργασιακὰ καὶ στὶς πρόσθετες φορολογίες, ἐνῶ προηγουμένως ἔλεγε ὅτι κλείνει ἡ συμφωνία πρὶν ἀπ’ τὶς γιορτές. Ἀντιθέτως ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἦταν σαφέστατος καὶ ζήτησε τὴν ἄμεση προσφυγὴ στὶς κάλπες, διότι ἡ κυβέρνηση δὲν ἐκφράζει οὔτε τὸ 10% τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ∙ ὁ φόβος τοῦ πρωθυπουργοῦ, ὅτι δύσκολα βλέπει τὴν ἀποδοχὴ ἀπ’ τὸ κουαρτέτο τῶν ἐκτάκτων παροχῶν, φάνηκε ἀπ’ τὴν ἐπίδειξη φραστικῆς ἀντιπαραθέσεως πρὸς τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο καὶ τοὺς Εὐρωπαίους, ἐὰν ἀρνηθοῦν τὸ μέτρο, ὁπότε τὸ χρησιμοποιεῖ ὡς κύριο ὅπλο στὸν κόσμο. Τὸ σχέδιο ἀποκαλύπτεται μὲ λεπτομέρειες, ὑπόσχεται τὶς παροχὲς γιὰ νὰ καλοπιάσει τοὺς συνταξιούχους καὶ ἐμφανἰζεται στὸν λαό, ὡς ἀνυποχώρητος στὶς διεκδικήσεις του ἀπέναντι στὸ Ταμεῖο καὶ στοὺς κακοὺς Εὐρωπαίους∙ ὡς ἐναλλακτικὴ λύση ἴσως χρησιμοποιεῖ καὶ τὴν πρόκληση ἐντάσεως μὲ τὴν Τουρκία, ἐν’ ὄψει τῆς πενταμεροῦς τῆς Ἑλβετίας, χωρὶς νὰ ἀποκλείεται ἡ συμφορά. Οἱ πολιτικοὶ παρατηρητὲς δὲν ἀποκλείουν τίποτε, διότι εἶναι ἀδίστακτος καὶ στὰ ἐθνικὰ θέματα, ὅπως τὸ ἔδειξε ἡ ἄρνησή του σεβασμοῦ τῆς ἑλληνικῆς σημαίας.

Ἡ ἐπίθεση κατὰ τοῦ Ταμείου καὶ τῶν Εὐρωπαίων θυμίζει ἀρκετὰ τὸ πρῶτο ἐξάμηνο τοῦ 2015, ὅταν χρησιμοποιοῦσε τὴν ἴδια ἀκριβῶς φρασεολογία∙ φαίνεται ὅτι γνωρίζει τὶς ἀντιδράσεις τῶν δανειστῶν, ὅπως καταγράφηκε ἀπ’ τὶς δηλώσεις τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ Γερμανικοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ θέμα δὲν ἔχει συζητηθεῖ στὰ ἁρμόδια ὄργανα, διότι τὰ περισσεύματα εἶναι πλαστά, ὅταν ἡ κυβέρνηση δὲν ἐξοφλεῖ καμμία ὑποχρέωσή της πρὸς τοὺς ἰδιῶτες προμηθευτὲς τοῦ δημοσίου καὶ αὐτοὶ σταματοῦν τὶς προμήθειες, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ δημόσιες ὑπηρεσίες νὰ μὴν ἔχουν οὔτε χαρτί, καὶ τὰ νοσοκομεῖα νὰ κλείνουν ἐλλείψει φαρμάκων καὶ νοσηλευτικοῦ ὑλικοῦ. Ἐπειδὴ γνωρίζει ὅτι, ἡ ἐξέγερση τοῦ λαοῦ ἔχει ἀρχίσει καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀνεχθεῖ τὶς γιορτὲς σὲ συνθῆκες κατοχῆς ἀδιαμαρτύρητα, προετοιμάζει τὴν ἡρωική του ἔξοδο, ἄλλο ἂν οἱ πιθανότητες ἐπιτυχίας εἶναι ἐλάχιστες∙ ἕνα ἔχει στὸν νοῦ του, τὴν ἐξασφάλιση τῆς δευτέρας θέσεως στὴν ἑπόμενη Βουλή, μὲ διψήφιο ποσοστὸ στὶς κάλπες. Ἡ προειδοποίηση τοῦ προέδρου τῆς Νέας Δημοκρατίας, ὅτι βρίσκεται στὸ 10% ἔμεινε ἀναπάντητη ἀπ’ τὸν ὑπεφίαλο ἀριστερό∙ οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι τὸν εἶχαν ἐνημερώσει ἀπὀ μῆνες τώρα, ὅτι, ὅσο καθυστερεῖ τὴν παραίτησή του καὶ τὴν προσφυγὴ στὴν ἐτυμηγορία τοῦ λαοῦ, τόσο συρρικνώνεται ἡ πολιτική του ἀπήχηση καὶ ἔχει συνέχεια ἡ κατηφόρα, στὸ βαθμὸ ποὺ ἀντιλαμβάνεται τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις…

Τὸ κύριο πρόβλημα τοῦ Μεγάρου Μαξίμου εἶναι ἡ ἀποδιάλυση τοῦ κόμματος καὶ ἡ ἀδυναμία του συγκρατήσεως ἀκόμη καὶ τῶν μισθωτῶν ὑπαλλήλων τῆς Κουμουνδούρου∙ ὅσοι προσέρχονται στὰ γραφεῖα τους ἀπαιτοῦν τὴν πληρωμὴ τῶν καθυστερουμένων μισθῶν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν γίνεται μῆνες τώρα καὶ τρέχουν ὅπου βροῦν γιὰ νὰ ζήσουν τὶς οἰκογένειές τους. Ἄλλωστε αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῆς συγκλήσεως τῶν Πολιτικῶν Συμβουλίων στοῦ Μαξίμου∙ ὁ Ναπολεοντίσκος φοβᾶται, ὅτι ὅλο καὶ κάποιος θὰ βρεθεῖ μπροστά του γιὰ νὰ διαμαρτυρηθεῖ καὶ μπορεῖ νὰ τὸν πάρουν καὶ φωτογραφίες, ὁπότε ἀποφεύγει τὰ ἐπικίνδυνα κατατόπια. Ἤδη πιστεύουν ὅτι τὸ κόμμα δὲν συμμαζεύεται, ἢ μᾶλλον δὲν συσπειρώνεται πλέον μὲ τίποτε κατὰ τὴν φρασεολογία τους, ἑπομένως ὀφείλουν ἀναζητῆσαι ἄλλους τρόπους προσεγγίσεως τῶν Ἑλλήνων, ἂν τοὺς βροῦν κι ἂν ἀποδώσουν∙ ἡ πιὸ πρόχειρη καὶ προσιτὴ σὲ αὐτοὺς διέξοδος εἶναι ἡ πόλωση, τὴν ὁποία ἔχουν δοκιμάσει στὸ παρελθόν. Πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτὴ εὔκολη ἀτραπὸς εἶναι τὸ ἀντιμνημονιακὸ μένος, στὴν τωρινὴ ἔκδοσή του κατὰ τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου καὶ τοῦ Βόλγνγκανγκ Σώυμπλε∙ τὸ ἐὰν ἀποδίδει ἢ ὄχι ἡ πολεμικὴ αὐτὴ ἔχει δευτερεύουσα σημασία στὸ μυαλό τους, διότι ὡς ἀριστεροὶ εἶναι μονοσήμαντοι στὴν σκέψη καὶ ἀδυνατοῦν συνδυάσαι πολλὲς παραμέτρους πρὸς μία αἰτία. Ἐπειτὰ δὲν σκέπτονται καὶ ἑλληνικὰ παρὰ κοινοβαρβαρικά.

Ἡ διεθνὴς ἀπομόνωση εἶναι ὁ χειρότερος κίνδυνος γιὰ τὴν χώρα, καὶ ἴσως μεγαλύτερος καὶ ἀπ’ τὴν οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ὁπωσδήποτε κάτι ἔχει δώσει στὸν σουλτάνο, ἀλλὰ δὲν ξέρουμε τί ἀκριβῶς καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους. Δὲν ἔγιναν τυχαῖα οἱ συναντήσεις στὴν Νέα Ὑόρκη, μὲ ἄρνηση τῆς ἑλληνικῆς σημαίας, οὔτε οἱ προηγούμενοι χαριεντισμοὶ στὴν Σμύρνη ἢ ἡ ἀνοχὴ στὸ προσφυγικό, μὲ τὴν ὑποδαύλισή του ἀπ’ τὴν γραῖα ὑπουργίζοντα∙ αὐτὰ ὅλα θὰ τὰ πληροφορηθοῦμε ἐκ τῶν ὑστέρων, ἀλλὰ μὴν εἶναι ἀργὰ τότε, μὴν ὑποστοῦμε κάποια συμφορά, διότι αὐτὸ φοβοῦνται οἱ σοβαροὶ πολιτικοὶ παρατηρητές. Ἡ ἐκρηκτικὴ κατάσταση στὴν Τουρκία, μετὰ καὶ τὴν προχθεσινὴ τρομοκρατικὴ ἐπίθεση στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τὴν ἀνακατάληψη τοῦ Ἀλεπίου ἀπ’ τὶς συριακὲς δυνάμεις, ὠθοῦν τὸν Ταχὶπ Ἐρντογὰν στὴν ἀναζήτηση μεθόδων ἀποπροσανατολισμοῦ τῆς κοινῆς γνώμης καὶ πιὸ πρόσφορος εἶναι τὰ ἑλληνοτουρκικὰ θέματα∙ ἡ Ἄγκυρα πιστεύει ὅτι «ἔχει στὰ χέρια της» τὸν Ἕλληνα πρωθυπουργό, ἐνῶ καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας δὲν ἐμφανίζεται διαθέτων τὴν πρέπουσα ἐθνικὴ εὐαισθησία. Ἐγγυητὲς τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων παραμένουν δύο, ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, ὡς ἡγέτις τῆς Εὐρωζώνης καὶ ἐγγυητὴς τῶν συνόρων της, ὅπως ἔσπευσε νὰ δηλώσει ὅτι ἰσχύει ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάννης καὶ ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν, ποὺ προσθέτει καὶ τὴν Συνθήκη τοῦ Μοντραί.

Ὁ φόβος τῶν διεθνῶν περιπλοκῶν εἶναι ὁ τρίτος παράγων ἀβεβαιότητος, μετὰ τὰ ἐθνικὰ καὶ τὰ οἰκονομικά, διότι ἡ κατάσταση εἶναι ἄκρως ρευστὴ στὸν κόσμο καὶ στὴν περιοχή μας περισσότερο∙ οὐδεὶς γνωρίζει τὸ ποιὰ θὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ὅταν μάλιστα ἐπέλεξε γιὰ ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν πρόεδρο μεγάλης πετρελαϊκῆς ἑταιρείας. Τὰ ἀπώτερα διεθνῆ, μὲ Κίνα, Ρωσία, μᾶς ἀφοροῦν λιγώτερο, ἂν καὶ μᾶς ἐπηρεάζουν καὶ αὐτά, ἀλλὰ οἱ ἐπιπτώσεις τους στὴν Εὐρωζώνη καὶ τὰ γεγονότα στὴν Μέση Ἀνατολὴ μᾶς ἀφοροῦν πρωτίστως∙ ὁ νέος πρόεδρος ἐπέλεξε πρόσωπο τῶν κερδοσκοπικῶν κεφαλαίων καὶ ὅσων θίγονται εὐθέως καὶ οὐσιωδῶς ἀπ’ τὶς ἐξελίξεις στὴν Συρία. Ἂς μὴν ξεχνοῦμε ὅτι οἱ Τζιχαντιστὲς χρηματοδοτήθηκαν ἀπ’ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν κεφαλαίων αὐτῶν καὶ τὴν ἀξιοποίηση τῶν τεραστίων ἀποθεμάτων φυσικοῦ ἀερίου στὸ Κατάρ, στὰ Ἡνωμένα Ἀραβικὰ Ἐμιράτα καὶ στὸ Ὀμάν, μὲ τὴν κατασκευὴ ἀγωγοῦ μέσῳ Σαουδικῆς Ἀραβίας καὶ Συρίας στὴν Τουρκία, γιὰ διοχέτευσή του στὴν Εὐρώπη∙ ὁ Μπασὲρ Ἀσσὰντ ἀντιδροῦσε στὰ σχέδια αὐτὰ καὶ ἀποφάσισαν τὴν ἀνατροπή του γιὰ τὴν ἐφαρμογή τους. Ἀπέτυχαν στὸν σκοπό τους, προωθήσεως αὐτῶν τῶν ἀποθεμάτων, ἀποκλείσεως τοῦ ρωσικοῦ φυσικοῦ ἀερίου καὶ πωλήσεως τοῦ ἀμερικανικοῦ συμπληρωματικά∙ δὲν ἐγκαταλείπουν εὔκολα τὰ σχέδια τους, ὅταν ἔχουν τὸν Ναπολεοντίσκο ἀπολύτως ἐξαρτώμενο.