Τὶς ἐγγυήσεις γιὰ τὴν ὀργάνωση τῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς αὐτονομίας τῆς Εὐρώπης στὴν διεθνῆ σκηνὴ προώθησε τὸ τελευταῖο Εὐρωσυμβούλιο, μὲ τὴν θέσπιση τῆς ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν ἀντιληφθεῖ πλήρως τὶς ἄρδην μεταβολὲς παγκοσμίως στὶς μέρες μας καὶ τὶς συνοψίζουν σὲ τρεῖς κύριους παράγοντες: πρῶτον, ἡ διεθνὴς τάξη, ὅπως εἶχε διαμορφωθεῖ μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ σοβιετικοῦ συστήματος, ἔχει τελειώσει καὶ τὸ μονοπολικὸ σύστημα τὸ διεδέχθη τὸ πολυπολικό∙ αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται μὲ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ καὶ τὶς διαφαινόμενες προθέσεις του∙ δεύτερον, ἡ Εὐρώπη ἀναδεικνύεται σὲ βασικὸ ρυθμιστὴ τῶν διεθνῶν ἐξελίξεων, μαζὶ μὲ τὴν Ἀμερική, Κίνα, Ρωσία, ὁπότε γι’ αὐτὸ θέσπισε τὴν ἑνιαία ἐκπροσώπησή της∙ τρίτον, οἱ ἰδεολογίες ἔχουν ἀλλάξει, μὲ τὴν ἀριστερὰ ὑπὸ ἐξαφάνιση, ὅπως δείχνουν οἱ ἐκλογὲς σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς χῶρες. Ἡ πραγματικότης εἶναι σκληρὴ καὶ ἀδυσώπητη, ὅποιος τὴν παραβλέπει τιμωρεῖται αὐστηρά.