Κραυγὰς καὶ παρακελεύσεις

Οἱ Πελοποννήσιοι, μετὰ τὴν προέλαση τοῦ Ξέρξου στὴν Ἀττική, ἔκτιζαν τεῖχος στὸν Ἰσθμὸ γιὰ νὰ δώσουν ἐκεῖ τὴν ἀποφασιστικὴ μάχη, ἀλλὰ οἱ Ἀθηναῖοι ἐπέμειναν στὴν θάλασσα∙ ἀλλὰ ὅταν σκέφθηκαν ὅτι, ἂν ἡττηθοῦν οἱ Ἀθηναῖοι καὶ αὐτοὶ θὰ συντριβοῦν, συμφώνησαν μὲ τὶς προτάσεις τους, ἂν καὶ κύριο ρόλο ἔπαιξε τὸ σχέδιο τοῦ Θεμιστοκλέους. «Κατορθωσάντων δ’ εἰς ἀτιμίαν τὰς αὑτῶν πόλεις καταστήσειν, ἠναγκάσθησαν μετασχεῖν τῶν κινδύνων»∙ ἐπειδὴ ἔβλεπαν οἱ Πελοποννήσιοι ὅτι θὰ περιφρονοῦνταν γιὰ ἀτιμία οἱ πόλεις τους, ἀναγκάσθηκαν νὰ συμμετάσχουν στοὺς κινδύνους. «Καὶ τοὺς μὲν θορύβους τοὺς ἐν τῷ πράγματι γενομένους καὶ τὰς κραυγὰς καὶ τὰς παρακελεύσεις»∙ καὶ τοὺς θορύβους ποὺ γίνονται κατὰ τὴν ἐξέλιξη τῶν γεγονότων καὶ τὶς κραυγὲς καὶ τὶς παρακελεύσεις. «Ἃ κοινὰ πάντων ἐστὶ τῶν ναυμαχούντων, οὐκ οἶδ’ ὅ,τι δεῖ λέγοντα διατρίβειν»∙ ποὺ εἶναι συνήθεις κατὰ τὶς ναυμαχίες, δὲν γνωρίζω ὅτι ἀξίζουν τὸν κόπο.