Ἡ κυβέρνηση ἔχει ὑποχωρήσει σὲ ὅλα στὶς διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς δανειστές, ἀφορολόγητο, 5900 εὐρώ, μείωση συντάξεων, κατάργηση συλλογικῶν διαπραγματεύσεων, ἀλλὰ ἡ συμφωνία δὲν ἔρχεται, μὲ τὴν πρόφαση τῆς διαφωνίας τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου∙ στὴν πράξη πρόκειται γιὰ πρόβλημα ἀξιοπιστίας καὶ τὶς ἀποκρατικοποιήσεις, ὅπως στὸ Ἑλληνικό, στὴν ΔΕΗ, καὶ τὶς ξένες ἐπενδύσεις, π.χ. ἐμίρης τοῦ Κατάρ. Ἀλλὰ καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος δὲν δέχεται νὰ ὑποστεῖ τὴν λαίλαπα τῶν ὑποχωρήσεων, χωρὶς ἀντάλλαγμα, καὶ τὴν κατακραυγὴ τοῦ κόσμου, ὅπως καὶ τῶν κομματικῶν του στελεχῶν∙ τὸ δίλημμα τοῦ 2015 ἐπανέρχεται, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὴν ἴδια λογική, διότι ἡ Εὐρωζώνη εἶναι ἕτοιμη νὰ ἀντιμετωπίσει κάθε πτυχή του. Αὐτὸ φάνηκε στὸ Οἰκονομικὸ Φόρουμ τῶν Δελφῶν, ἔστω κι ἂν τὸ Μέγαρο Μαξίμου δὲν ξέρει νὰ διαβάζει τὴν σιβυλλικὴ διπλωματικὴ γλῶσσα∙ ἔχουν σκυλοβαρεθεῖ ὅλοι τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση καὶ ἀναζητοῦν τοὺς ἁπαλώτερους τρόπους ἀπαλλαγῆς ἀπ’ αὐτήν.