Ἡ φαεινὴ ἰδέα τοῦ Ναπολεοντίσκου, γιὰ ἀντιπερισπασμὸ στὸν καταιγισμὸ τῶν κυβερνητικῶν ἀποτυχιῶν, μὲ τὴν σύγκλιση τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τὴν ἀνάληψη ἐκστρατείας γιὰ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, μετετράπη σὲ κόλαφο∙ πρὶν ὁλοκληρώσει τὴν ὁμιλία του ἡ ΕΛΣΤΑΤ ἀνακοίνωσε ὅτι τὸ προηγούμενο τρίμηνο ἡ ὕφεση ἦταν 1,2%, καὶ 0,5% τὸ 2016, διορθώνοντας τὴν πρόβλεψη γιὰ 0,4% ἀνάπτυξη. Ὅλοι πάγωσαν καὶ κατάλαβαν, ὅτι, ἡ ἀναφορὰ τοῦ προέδρου τους, ὅτι τὸ 2021 θὰ ἐπανέλθουμε στὴν κανονικότητα, μᾶλλον διαψεύδεται, ὅπως καὶ οἱ ζητωκραυγὲς γιὰ ἐπιστροφὴ στὴν ἀνάπτυξη∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν χώρα τὴν παραμονὴ τῆς κυβερνήσεως στὴν ἐξουσία, ὅταν δὲν ἔχει οὐδεμία ἐπαφὴ μὲ τὴν κοινωνία. Ἡ ὕφεση ἐπανῆλθε δριμύτατη, ἡ φυγὴ τῶν κεφαλαίων ἐπιταχύνεται, ἡ ἐξαθλίωση τοῦ κόσμου περισσότερο, ἐνῶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐπιστράτευσε τοὺς κουκουλοφόρους γιὰ νὰ διαλύσει τὴν μαθητικὴ διαδήλωση∙ τρέμει ἀπ’ τὴν ἐξέγερση τῶν λαϊκῶν στρωμάτων.