Οἱ γερμανοτουρκικὲς σχέσεις ἔχουν ἐπιδεινωθεῖ ἀρκετὰ τὶς τελευταῖες μέρες∙ ἀφορμὴ εἶναι ἡ σύλληψη στὴν Τουρκία ἑνὸς Γερμανοῦ τουρκικῆς καταγωγῆς δημοσιογράφου σὲ μεγάλη γερμανικὴ ἐφημερία, μὲ τὴν κατηγορία τῆς συμμετοχῆς του σὲ τρομοκρατικὲς ὀργανώσεις. Τὸ Βερολίνο ἀντέδρασε, μὲ τὴν ἐπίδοση αὐστηροῦ διαβήματος στὴν Ἄγκυρα, ζητώντας τὴν ἄμεση ἀπελευθέρωση τοῦ Ντενὶζ Γιουτζέλ, ἀλλὰ ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν ἀπάντησε, παρομοιάζοντας τὴν γερμανικὴ κυβέρνηση μὲ τὴν ναζιστική, διότι ἔχει ἀπαγορεύσει τὶς ὁμιλίες Τούρκων ὑπουργῶν σὲ ὁμοεθνεῖς τους σὲ γερμανικὲς πόλεις, διὰ λόγους δημοσίας τάξεως, ἐπειδὴ ἄλλες τουρκικὲς ὀργανώσεις, ἀντίθετες πρὸς τὸν Τοῦρκο πρόεδρο, ὀργάνωνων ἀντισυγκεντρώσεις. Τὰ πνεύματα εἶναι ὀξυμμένα στὶς τουρκικὲς κοινότητες τῆς Γερμανίας, οἱ περισσότεροι, μὲ τοὺς συλλόγους τους, κατηγοροῦν τὸν Τοῦρκο πρόεδρο, ὅτι ἐπιχειρεῖ νὰ ἐπιβάλει ὁλοκληρωτικὸ καθεστὼς καὶ ἀντιδροῦν στὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος∙ ὑπάρχουν ὅμως καὶ οἱ ὑποστηρικτές του πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνεται ἡ κυβέρνηση. Οἱ συγκρούσεις μεταξύ τους πολλές.