Τὸ κλείσιμο τῆς ἀξιολογήσεως αὔριο φαίνεται ἀρκετὰ δύσκολο, διότι τὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἀνυπέρβλητα∙ ὁ Ναπολεοντίσκος τὸ γνωρίζει ἄριστα καὶ παίζει μὲ τὴν διαπλοκή, ἐπειδὴ τὴν ἐλέγχει ἀπολύτως καὶ δὲν τοῦ ἀσκεῖ σοβαρὴ κριτική. Τὰ ἐνεργειακὰ ἀποβαίνουν τὸ χειρότερο κομματικά, διότι πολλοὶ ὑπουργοὶ ἔχουν μετρήσει, ὅτι, ἂν χάσουν τοὺς συνδικαλιστὲς τῆς ΔΕΗ, χάνονται κι αὐτοὶ ἀπὸ προσώπου γῆς. Ἡ οἰκονομία ὅμως εἶναι σὲ κατάσταση χάους, χωρὶς ρευστότητα, μὲ ἅλμα τῆς ἀνεργίας, οὐρὲς γιὰ ἕνα δέμα μὲ τρόφιμα, καὶ σὲ κατάσταση ἐξεγέρσεως τῶν πάντων∙ εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι οἱ τράπεζες τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2014 εἶχαν μηδενίσει τὶς εἰσπράξεις ἀπ’ τὸν ΕΛΑ, καὶ στὴν διετία ἄντλησαν 46,6 δις εὐρώ, ἀλλὰ δύσκολα ἀντιμετωπίζουν καὶ τὶς λειτουργικές τους ἀνάγκες πλέον, ἐνῶ οἱ τουριστικὲς ἐπιχειρήσεις δὲν μποροῦν νὰ ἀντλήσουν οὔτε ἀπ’ τὶς καταθέσεις τους γιὰ κεφάλαια κινήσεως. Ὑποχρεωτικὴ διέξοδος οἱ ἐκλογές.