Οἱ διαφωνίες στὰ οἰκονομικὰ ἐπισφραγίσθηκαν στὴν Οὐάσιγκτον, στὴν ἐτήσια σύνοδο ΔΝΤ καὶ ΔΤ∙ τὸ κύριο θέμα ἦταν ἡ διατήρηση τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, ὑπὲρ τῆς ὁποίας πίεζαν πάρα πολλὲς μεγάλες κυρίως χῶρες, γιὰ ἔκδοση εἰδικοῦ ψηφίσματος. Ἡ Ἀμερικὴ ὅμως, χρησιμοποιώντας τὸ δικαίωμα ἀρνησικυρίας -ποὺ εἶναι 16%, διότι ἡ ἴδια ἔχει ποσοστὸ συμμετοχῆς 17%-, ἀπέτρεψε τὴν ἔγκριση τοῦ ψηφίσματος, ἀλλὰ ὁ Νόναλντ Τρὰμπ ζήτησε τὴν διεξαγωγὴ ἐρεύνης, γιὰ τὸ ἂν γίνονται καταπάτηση τῶν ἀρχῶν του, ὅπως καὶ τῶν συναλλαγματικῶν πράξεων, εἰς βάρος κάποιων χωρῶν∙ ὁ πρόεδρος ἐννοοῦσε τὴν Κίνα καὶ τὴν Εὐρωζώνη, με ἄμεση ἀπάντηση τοῦ Σώυμπλε καὶ τοῦ Κινέζου κεντρικοῦ τραπεζίτη, οἱ ὁποῖοι χαρακτήρισαν ἀνυπόστατους τοὺς ἰσχυρισμοὺς καὶ ζήτησαν σεβασμὸ τῶν διεθνῶν συνθηκῶν. Ἐπρόκειτο γιὰ τὴν πρώτη σύγκρουση σὲ διεθνῆ οἰκονονικὰ θέματα τοῦ νέου προέδρου μὲ τοὺς μεγάλους οἰκονομικοὺς ἑταίρους του∙ προδιαγράφει ὅμως τὸ μέλλον ἀρκετὰ ζοφερό.