Στὴν διασφάλιση τῶν βουλευτῶν της, ὅτι θὰ ψηφίσουν τὸ τέταρτο μνημόνιο, ἐπιδίδεται ἡ κυβέρνηση, διότι φοβᾶται ὅτι τὰ πράγματα δὲν εἶναι καθόλου εὔκολα∙ ἤδη πολλοὶ ὑπουργοὶ ἀκόμη ἀφήνουν αἰχμές, κυρίως ὅσοι διατηροῦν ἀκόμη κάποιον κομματικὸ μηχανισμὸ στὶς τάξεις τους καὶ βλέπουν τὴν χειμαρρώδη διαρροή. Ἄλλωστε δὲν χρειάζονται καὶ πολλοί, μόνο ἕνας δύο ψήφοι ἐπαρκοῦν∙ τὸ πρόβλημα ἑστιάζεται στὴν ἀπήχηση τῶν βουλευτῶν στοὺς ψηφοφόρους τους. Ὅσοι πιστεύουν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπανεκλεγοῦν, ψηφίζουν μὲ τὰ τέσσερα, καὶ εἶναι τὸ 80-90% ἐξ αὐτῶν∙ ἀλλά, ὅσοι ἔχουν φιλοδοξίες ἢ καὶ ὑποχρεώσεις ὡς ὑπουργοὶ στοὺς χρηματοδότες τους, αὐτοὶ συντηροῦν ὅσο μποροῦν μερικοὺς κομματικοὺς καὶ φοβοῦνται τὴν ἀπομόνωσή τους. Αὐτοὶ εἶναι ἐπίφοβοι.