Ἡ ἀποξένωση τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους γίνεται πλέον χάσμα ἀγεφύρωτο, μετὰ τὴν ψυχρολουσία τῆς Δευτέρας στὸ Γιούρωγκρουπ∙ τὸ πρόβλημα εἶναι προσωπικὸ καὶ πολιτικό. Προσωπικό, διότι ὁ ἴδιος καὶ τὸ περιβάλλον του δὲν ἀντιλαμβάνονται τὴν πολιτικὴ γλῶσσα τῶν Εὐρωπαίων∙ ὅπως ἐξαπάτησε τοὺς Ἕλληνες, ὅσους ἐξαπάτησε, πίστεψε ὅτι τὸ ἴδιο θὰ παραπλανοῦσε καὶ τοὺς ἑταίρους, ἀλλὰ ἠπατήθη οἰκτρῶς καὶ ἐξουθενώθη, ἐνῶ ἡ ἐξαφάνιση τοῦ Γάλλου ὁμοϊδεάτου του τὸν ἄφησε στὴν μοναξιά του∙ πολιτικό, διότι χάθηκε ἀπ’ τὴν εὐρωπαϊκὴ σκηνὴ ἡ ἀριστερὰ κι οὔτε διαφαίνεται προοπτικὴ γιὰ ἐπανεμφάνισή της στὸ ἄμεσο μέλλον. Ἔτσι βρίσκεται ἔρημος, βαρὺς καὶ μόνος, μὲ τοὺς Εὐρωπαίους νὰ δείχνουν, ὅτι τὸν θεωροῦν παρείσακτο μεταξύ τους.