Οἱ μύριοι εἶχαν παραμείνει ἑνωμένοι μεταξύ τους, μετὰ τὴν δολοφονία τοῦ Κλεάρχου καὶ τῶν τριῶν ἄλλων στρατηγῶν τους, ἀλλὰ καὶ οὔτε πίστεψαν στὶς προτάσεις φιλίας τοῦ μεγάλου βασιλέως∙ ἐπαγγελματίες μισθοφόροι ἦταν καὶ δὲν διακρίνονταν γιὰ τὸ ἦθος τους στὶς πόλεις τους, ἀλλὰ εἶχαν διατηρήσει κάποιες ἀξίες στὶς σχέσεις τους. «Κεφάλαιον δὲ τῶν εἰρημένων»∙ ἀνακεφαλαιώνουμε λοιπὸν τὰ ὅσα ἔχουμε ἀναφέρει. «Ἐκεῖνοι γὰρ οὐκ ἐπὶ λείαν ἐλθόντες οὐδὲ κώμην καταλαβόντες»∙ διότι αὐτοὶ δὲν εἶχαν ἐκστρατεύσει γιὰ ληστεία οὔτε εἶχαν καταλάβει κάποια κώμη. «Ἀλλ’ ἐπ’ αὐτὸν τὸν βασιλέα στρατεύσαντες, ἀσφαλέστερον κατέβησαν τῶν περὶ φιλίας ὡς αὐτὸν πρεσβευόντων»∙ ἀλλὰ ἐκστράτευσαν μὲ τὸν Κύρο κατὰ τοῦ ἰδίου τοῦ βασιλέως, καὶ ἐπέτυχαν μὲ ἀσφάλεια τὴν κάθοδό τους στὴν θάλασσα ἀπ’ τὶς προτάσεις φιλίας πρεσβευτῶν του. Δὲν εἶχαν προσχεδιάσει τὴν ἐπιστροφή, ἀλλὰ ἀναγκάσθηκαν ἐπιλέξαι τὸν πόλεμο σὲ ὀρεινὰ μέρη, γιὰ τὴν καλύτερη κάθοδό τους.