Τὴν πλήρη ταύτισή του μὲ τοὺς Εὐρωπαίους διακήρυξε ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, σὲ κλίμα, ἀσφάλεια καὶ τρομοκρατία, ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ τακτικὴ ἑνοποιήσεως, στὴν παρέμβασή του σὲ διεθνὲς συνέδριο∙ ἡ διαφορά του μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο χάος ἀπροσμέτρητο, ὅταν ἔχει κολλήσει στὸ παραμύθι τοῦ χρέους, στὸ ἴδιο συνέδριο. Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι ἀποδεικνύει γιὰ πολλοστὴ φορά, ὅτι εἴτε δὲν ἔχει ἀντιληφθεῖ τίποτε ἀπ’ τὴν κοσμογονία στὴν Εὐρώπη, μὲ τὶς ἐπιταχυνόμενες διαδικασίες πολιτικῆς ἑνοποιήσεώς της καὶ διεθνοῦς παρουσίας της -ὅπως μὲ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Ζίγκμαρ Γκάμπιελ στὴν Ριάντ-, εἴτε ἐπίτηδες παρατείνει τὰ ἐμπόδια συμφωνίας καὶ ἐξόδου ἀπ’ τὴν κρίση∙ δὲν εἶναι ἁπλὸ πρᾶγμα τὸ χρέος, διότι προϋποθέτει τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς χώρας.