Οἱ διεργασίες στὶς ἀριστερὲς δυνάμεις τῆς Εὐρώπης γίνονται πλέον σὲ βάθος, μετὰ καὶ τὸν δεύτερο γύρο τῶν γαλλικῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν, μὲ ἐκρηκτικὲς τὶς ἄμεσες ἐπιπτώσεις∙ τὰ γνωστὰ ἀριστερὰ κόμματα, Σοσιαλιστικὸ καὶ Κομμουνιστικό, ὑπέστησαν πανωλεθρία καὶ περιορίσθηκαν σὲ μικρὰ στὴν Ἐθνοσυνέλευση, ἐνῶ οἱ Ρεπουμπλικανοὶ ἐν πορείᾳ κατέστησαν ἡ κυρίαρχη δύναμη τῆς πολιτικῆς ζωῆς, 350 ἕδρες, ἀλλὰ καὶ οἱ Συντηρητικοὶ Ρεπουμπλικανοὶ διατήρησαν 130, ποὺ τοὺς ἀναδεικνύει σὲ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, μὲ ἱκανοποιητικὴ δύναμη. Οἱ ἐπιπτώσεις στὶς ἄλλες χῶρες εἶναι ἄμεσες, καθὼς στὴν Γερμανία ὑποχωροῦν τὰ ἀριστερὰ κόμματα, ἐνῶ χάνουν καὶ οἱ λαϊκιστὲς παντοῦ∙ ὁ ἀντίκτυπος στὴν Ἑλλάδα ἔχει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον, διότι διαθέτουν οἱ ἀριστεροακροδέξιοι τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς πλήρους ἀπωλείας τους.