Ἡ νίκη τῶν Ἑλλήνων στοὺς Μηδικοὺς πολέμους ἐθεωρήθη ὡς ἡ μεγαλύτερη στὴν ἱστορία τους καὶ ἐτιμήθη δεόντως∙ ἄλλωστε ὁ ὅρος «ἐμήδισε», ἔμεινε ὡς χαρακτηρισμὸς ὅσων εἶχαν προδώσει τὴν πατρίδα τους πρὸς τὸν ἐχθρό της ἢ καὶ ἀκόμη ὅσων δὲν τηροῦσαν τὸν λόγο τους καὶ πρόδιδαν τοὺς φίλους τους ἢ τὴν οἰκογένειά τους. «Εὐμολπίδαι δὲ καὶ Κήρυκες ἐν τῇ τελετῇ τῶν μυστηρίων διὰ τὸ τοιούτων μῖσος καὶ τῶν ἄλλων βαρβάρων εἴργεσθαι τῶν ἱερῶν»∙ οἱ δὲ Εὐμολπίδες καὶ οἱ Κήρυκες -οἱ δύο παλαιὲς καὶ μεγάλες οἰκογένειες τῆς Ἐλευσίνος οἱ ὁποῖες προϊσταντο τῶν Ἐλευσινίων μυστηρίων κατὰ παράδοση-, κατὰ τὶς τελετὲς γιὰ τὸ μίσος κατὰ τῶν Περσῶν καὶ τοὺς ἄλλους βαρβάρους τοὺς ἀπέκλειαν ἀπ’ τὰ ἱερά. «Ὥσπερ τοῖς ἀνδροφόνοις προσαγορεύουσιν»∙ ὅπως κάνουν καὶ γιὰ τοὺς ἐγκληματίες ἀνθρωποκτονιῶν. Τὰ Ἐλευσίνια μυστήρια ἦταν τὰ πιὸ ἱερὰ τῶν Ἀθηναίων καὶ τὰ τιμοῦσαν ἰδιαιτέρως.