Ἡ πετρελαιοκηλίδα τῆς Σαλαμίνας ἐξαπλώθηκε ταχύτατα καὶ ἔφθασε στὶς ἀκτὲς τῆς Γλυφάδας, ἐνῶ ἐπεκτείνεται πρὸς κάθε κατεύθυνση∙ ἡ ἐξάπλωσή της ἦταν ἀναμενόμενη, διότι τὰ τοπικὰ ρεύματα κινοῦνται ἀπ’ τὸ στενὸ τῆς Σαλαμίνας πρὸς τὸν Σαρωνικὸ κόλπο. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι στὸ ὑπουργεῖο Ναυτιλίας περὶ ἄλλα τυρβάζουν καὶ δὲν μελετοῦν τοὺς ναυτικοὺς χάρτες∙ ὁ ὑπουργὸς ἀσχολεῖται συστηματικὰ μὲ τὴν προάσπιση τοῦ τρίτου καὶ τετάρτου μνημονίου, ὁπότε λογικὸ νὰ μὴν καταδέχεται μὲ τὰ τρέχοντα, ὅπως ἡ μεγαλύτερη ρύπανση στὶς ἀττικὲς ἀκτές. Τὸ βυθισθὲν πετρελαιοφόρο εἶχε 3300 τόνους πετρέλαιο, ἀλλὰ οἱ ἀρχὲς κινητοποιήθηκαν τρεῖς μέρες μετά, παρὰ τὶς καταγγελίες τῆς δημάρχου Σαλαμίνας ποὺ παρενέβη ὅσο ἠδύνατο∙ ἡ διάλυση τοῦ κράτους ἐπιβεβαιώνεται πανηγυρικά.