Ἡ πολιτικὴ ρευστότης ἔχει ἐπιδεινωθεῖ στὸ πολλαπλάσιο, καθὼς ὁ Ναπολεοντίσκος ἔχει καταγράψει τὴν πανωλεθρία του στὴν Βουλή∙ οἱ ἄνθρωποί του τοῦ μεταφέρουν τὶς ἀντιδράσεις καὶ τὴν ὀργὴ τῶν βουλευτῶν του γιὰ τὴν ἐμφάνισή του, ἔστω κι ἂν ἀρκετοὶ τὸν χειροκρότησαν ἐξ ἀνάγκης. Ἡ κυβέρνηση δὲν μπόρεσε ἐξασφαλίσαι ὁμιλητές, πλὴν τριῶν τεσσάρων, ἐνῶ οἱ περισσότεροι φωνακτὰ διαμαρτύρονταν μεταξύ τους, γιατὶ μίλησε στὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως, μὲ τὸν συνέταιρο στὴν συνέχεια, κι ἔδειξε ὅτι φοβᾶται τὸν διάλογο∙ ἀκόμη καὶ στὸ Μέγαρο Μαξίμου δὲν ἔκρυβαν τὴν ἀπογοήτευσή τους, διότι τὰ ἴδια κατέγραψαν καὶ οἱ μυστικὲς δημοσκοπήσεις τῆς στιγμῆς. Ἄλλωστε ὁ Γιέρουν Ντἆισελμπλάουμ τοὺς πῆρε τὸ αἷμα μὲ τὸ βαμβάκι, ὅταν ἔδειξε στὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, ὅτι συμφωνεῖ μὲ τὸ πρόγραμμά του∙ δηλαδὴ δὲν ἔκρυψε τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν Εὐρωπαίων στὸ πρόσωπό του καὶ τὴν πεποίθησή τους, ὅτι ἔχει ἐπεξεργασθεῖ τὴν βιώσιμη λύση.