Οἱ Ἕλληνες εἶχαν ἀγνοήσει τὴν ἐπανάσταση τῆς Ἰωνίας, τὸ 500 π.Χ., καὶ ἄφησαν μόνους τοὺς ἀδελφούς τους ἀπέναντι στοὺς Πέρσες∙ μόνο οἱ Ἀθηναῖοι εἶχαν ἀποστείλει ἐκστρατευτικὸ σῶμα, ἀλλὰ τὸ ἀπέσυραν μετὰ τὴν ἀποτυχία τους στὴν κατάληψη τῶν Σάρδεων. «Ἐκεῖνοι μὲν οὖν προεξαμαρτόντες ἅπαντα ταῦτ’ ἐπηνωρθώσαντο»∙ ἐκεῖνοι ὅμως τότε παρὰ τὰ προηγούμενα λάθη τους, ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπανώρθωσαν. «Καταστάντες εἰς τοὺς μεγίστους πολέμους»∙ καθὼς δικαιώθηκαν μὲ τὴν νίκη τους στοὺς Μηδικοὺς πολέμους. «Ἡμεῖς δ’ ἂν σωφρονῶμεν, ἐξ ἀρχῆς φυλαξόμεθα, καὶ πειρασόμεθα φθῆναι περὶ τὴν Λυδίαν καὶ τὴν Ἰωνίαν στρατόπεδον ἐγκαταστήσαντες»∙ ἐμεῖς δὲ ἂν σωφρονήσουμε τώρα, ἀπ’ τὴν ἀρχὴ πρέπει νὰ λάβουμε τὰ μέτρα μας, καὶ νὰ προσπαθήσουμε νὰ φθείρουμε τὴν περσικὴ αὐτοκρατορία στὴν Λυδία καὶ στὴν Ἰωνία μὲ τὴν ἐγκατάσταση στρατοπέδου μας. Στὶς σατραπίες αὐτὲς ὑπῆρχαν κινήματα ἀνεξαρτησίας τὰ ὁποῖα ζητοῦσαν τὴν βοήθεια τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ καιρὸ τότε.